Stil in haar bewegen

Ze dwaalt, haar vingers glijden langs het oppervlak van waar eens beleven was. Een dun laagje stof verbergt de glans, die eens reflecteerde wat nu zo ver weg lijkt. Ze luistert, het ongesproken fluisteren zucht het stil verlangen. Ze weet, het stille verdriet dat in haar doolt. Stil...in haar beweging, in haar smachten, in haar... Lees verder →

Dan Dans ik liever Alleen

In een onbewaakt moment passeert het mij, de woorden vliegen langs. De échte Dominant passeerde, en wee mij dat ik niet nederig op mijn knietjes ging. Regelmatig passeren ze mij, ik word gelukkig in deze heel erg graag gepasseerd, deze natuurlijke dominanten die weten waar het om draait, waar het écht om gaat. Het gaat... Lees verder →

Gevangene van mijn Verlangen

Verdriet kijkt me aan, peilloze diepte reikt tot in een ongekende verte. Talloze schakeringen kleuren de wens tot overgave. Haar wens een stil gefluister, gehoord maar niet gegrepen. In haar geven een leegte gevuld met verdriet. Geborgen in lege armen ligt verlangen te mogen zijn, tijd reist niet mee, beleven staat stil. Ongeremd voelen dwaalt... Lees verder →

Tekent ze dromen op de muren

Kwetsbaar is ze, ik voel haar aanwezigheid. Zo lichtgeraakt kan ze zijn, ik ben haar muur en zij verschuilt zich in mij. Soms gluurt ze tussen de kieren door, ik voel haar blik, ze staat me toe, soms, om met haar meekijken. Soms zit ze ineens voor de muur, een ineengedoken figuurtje dat met nieuwsgierige... Lees verder →

Ongepolijste Diamant

Die ruwe diamant, die zo mooi en zo bijzonder is. Zo scherp nog aan de randjes, een ruwe schoonheid, en die dan geslepen moet worden, tot in uiterste perfectie gepolijst naar het beeld dat de grootmeester voor ogen heeft. Het is een metafoor die graag gebruikt wordt in profielen en advertenties merk ik, waarbij ik... Lees verder →

Het stille smeken

Verlangen naar pijn smoort de wens tot overgave. Mijn lichaam stil, in afwachting, trillend verlangen fluistert een stille schreeuw. 'Geef me de pijn' smeekt ze woordloos. Mijn lichaam spreekt. 'Laat me niet smeken' denkt het voelen. Mijn lichaam spreekt. Een eerste slag, een zucht ontsnapt mijn lippen, verlaat mijn lichaam en hangt als stille getuige... Lees verder →

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑