Het samensmelten verwonderde me, daar waar ik vaak specifiek een kant kan herkennen die zich naar de voorgrond werkt was er nu een samensmelten van alle facetten in mijn persoontje. De masochiste, de vrouw, het meisje, de sub. In hun eigen dans bewogen ze, gaven ze, waren ze. Tijd werd één met de beweging, de... Lees verder →

Een vaag herinneren sluimert, ik herken haar beweging. Haar zacht fluisteren vraagt me haar niet te vergeten. Alsof ik dat ooit zou kunnen. Haar verlangens kunnen dan wel niet beleefd worden, ruimte voor beleven is er niet en moeheid remt iedere spontane uiting af, maar ik deel haar verlangens. Een verzuchtend verlangen naar rust, naar... Lees verder →

Meer dan verwarrend was het, voor de sub in mij, om gedwongen te worden in die connectie van Dom naar sub te stappen. Onze huidige situatie maakt dat ruimte voor bdsm heel erg ver is. Ik zorg, ik regel, ik bewaak mijn eigen energie en balans en leven is even een voortdurend balanceren tussen dat... Lees verder →

Onverwachts, kwam ze dichtbij. Ongekend intens was haar delen. Haar beleven vurig en ongeremd, was zij mij? Was ik haar? Ik lees de woorden, beelden komen tot leven. Ik zie met afstand dat wat echt was, wat ik heb beleefd, waar ik van genoten heb, waar ik wilde zijn. De connectie met het meisje in... Lees verder →

Zo graag wil ze weer dansen, gedragen door het onzichtbare geluid. Gevangen in het web van onduidbare Dominantie. Nu realiteit zichzelf op de voorgrond heeft weten te manoeuvreren is er even geen ruimte voor haar, dus houdt ze vast aan haar herinneringen. Koestert ze de momenten van het pure zijn, probeert ze de frustratie van... Lees verder →

De rust aan je voeten te zijn, de stilte in het intense Zijn. Er is niets nodig, slechts te weten dat ik mag zijn. Gezien worden, gevoeld worden. De connectie werd weer aangeraakt. Breekbaar voel ik me nog, dat wel. Pas nu toegegeven hoe verloren ik mij gevoeld heb afgelopen weken, de vraag kwam bovendrijven... Lees verder →