Dichtbij mocht ik komen, dichterbij dan misschien wel menigeen ooit geweest was. Haar kwetsbaarheid mocht ik oproepen, zijdelings aanraken, even laten staan omdat ik deze zo graag wilde zien, wilde vastleggen. Haar vurigheid daagde mij uit, recht door me heen keek ze. Haar ogen gericht op een wereld die onzichtbaar voor mij was. Ze danste... Lees verder →

Soms kan ik heerlijk verdwalen in mijn eigen dwalingen van de dag, veelal word ik echter meegesleept door de dwalingen van de dag. Verlangen sluimert, de behoefte te mogen Zijn, de wens los te laten, ze zijn er. Ik hoor hun stille gefluister, ik voel hun zacht gekrabbel. Alsof ze zeggen willen 'negeer mij niet'... Lees verder →

In mijn gevoel is tijd geen omlijnd iets, ik zie één woord uit een eerder geschreven tekst voorbij komen en ik ben terug bij het gevoel van toen. Of dat nu twee dagen, twee weken of twee jaar geleden is, de connectie wordt gemaakt tussen gevoel en mijn woorden op het moment dat ik mijzelf... Lees verder →

Hoor het lege kloppen van mijn hart, ze tikt verward in deze vreemde dans. Ze passeert dromen uit verloren tijden, reflecteert het zilveren schijnsel, spint haar ondoordringbare web. Voel het lege bewegen van haar passen, haar kille bries beneemt de adem. Geruisloos beweegt zij zich door eenzame ruimtes, waar eens beleven sprankelde, manouvreert haar onnavolgbare... Lees verder →