Soms kan ik heerlijk verdwalen in mijn eigen dwalingen van de dag, veelal word ik echter meegesleept door de dwalingen van de dag. Verlangen sluimert, de behoefte te mogen Zijn, de wens los te laten, ze zijn er. Ik hoor hun stille gefluister, ik voel hun zacht gekrabbel. Alsof ze zeggen willen 'negeer mij niet'... Lees verder →

In mijn gevoel is tijd geen omlijnd iets, ik zie één woord uit een eerder geschreven tekst voorbij komen en ik ben terug bij het gevoel van toen. Of dat nu twee dagen, twee weken of twee jaar geleden is, de connectie wordt gemaakt tussen gevoel en mijn woorden op het moment dat ik mijzelf... Lees verder →

Hoor het lege kloppen van mijn hart, ze tikt verward in deze vreemde dans. Ze passeert dromen uit verloren tijden, reflecteert het zilveren schijnsel, spint haar ondoordringbare web. Voel het lege bewegen van haar passen, haar kille bries beneemt de adem. Geruisloos beweegt zij zich door eenzame ruimtes, waar eens beleven sprankelde, manouvreert haar onnavolgbare... Lees verder →

 'Mag ik een stout meisje zijn dat straf heeft verdiend?' Het had me moeite gekost de vraag te stellen. In een spelmoment waarin de sub opgeroepen was dook ineens dit verlangen op. Ik worstelde met de vraag, deze spookte een tijd door mijn hoofd voor ik de moed kon vinden hem uit te spreken. Niet... Lees verder →