Transparant bewegen

De momenten waarin ik me verloren, en ook wel in de steek gelaten, duren soms lang en hebben af en toe ook een hevige impact op me. Het kost me dan moeite om de belofte aan mijzelf te herinneren, dat ik niet tenonder ga aan de impact, dat ik niet loslaat wat van mij is. Nog steeds wil ik een weg zoeken die de monogamie in mijn relatie in stand houdt en respecteert. Of dat een onmogelijke opgave is zal tijd uitwijzen en dan is het vroeg genoeg om na te denken over andere paden.

Mijn eigen ruimte claimen en inrichten, dat is waar ik me op wil blijven focussen. Afgelopen week heb ik voorzichtig de draad van sensuele zelfportretten maken weer opgepakt. Het is moeilijk daarmee bezig te zijn wanneer verdriet overheerst, dan lukt het me gewoonweg niet om de connectie met mijzelf aan te gaan die nodig is. Dan is de confrontatie van mijn lichaam zien in combinatie met te weten dat er gemis en verlangen is simpelweg te groot. Het enige dat ik dan wil is wegkruipen in een veilige warme bubbel. Wat me vanuit die bubbel steeds beter lukt is bladeren door de foto’s die ik eerder gemaakt heb (vanaf dat ik vorig jaar rond deze tijd ben gestart) en ik heb besloten de komende tijd wat meer van die series te delen. Om te beginnen met deze met de transparante jurk die mij zo waanzinnig vrouwelijk en sexy laat voelen.