1000ste

Onlangs plaatste ik op FetLife de 1000e foto. Niet dat het mij om mijlpalen gaat want daar heb ik niet veel mee, het voelt echter wel bijzonder. Want ergens in het afgelopen jaar besloot ik dat het roer voor mij om moest, ik wilde dicht bij mezelf kunnen blijven, schrijven zoals ik al bijna 25 jaar doe had echter een averechts effect. Dat leek me vast te houden in een neerwaartse spiraal, stoppen met schrijven had een verlammend effect. Het me niet kunnen uiten, het niet kunnen vinden van momenten die leiden tot zelfreflectie en groeiende inzichten, dat alles maakte dat de donkerte waarin ik me bevond vrijwel helemaal geen licht meer door liet.

In dat proces raakte ik verder van mijzelf verwijderd, wat weer leidde tot onrust omdat ik mijzelf eerder in mijn leven al eens volledig was kwijtgeraakt. Het is amper uit te leggen hoe zwaar de strijd is om dan weer jezelf terug te vinden, om te leren weer te leven vanuit jezelf.
Er was een stem in mij die fluisterde dat ik het niet opnieuw zo ver mocht laten komen, ik moest een weg zien te vinden die mij in staat zou stellen dichter bij mezelf te komen. Een weg die niet als doel had om de verbinding met mijn partner te herstellen, want dan zou ik in de herhaling van eerder gemaakte fouten stappen.

Het besluit om te proberen me te uiten via foto’s begon als aftasten, fotograferen doe ik al jaren, sensuele zelfportretten maken was relatief nieuw. Dat had ik wel eens eerder geprobeerd maar niet met het gevoel dat nu leefde. Nu werd het een reddingslijn, iets waar ik mijzelf aan kon vasthouden om niet te verdrinken in de vele emoties.
Het voelde onwennig in het begin, het is totaal anders fotograferen dan wanneer ik objecten of mijn omgeving inzet om tot fotograferen. Het was confronterend, hevig confronterend. Ik kon niet meer om de veranderingen van mijn lichaam heen, er zijn momenten geweest dat ik dacht ‘ik stop ermee’ want ik vond soms niets mooi aan mijzelf.
Mijn drive om creatief bezig te willen zijn maakte dat ik bleef doorzetten, me niet liet ontmoedigen en in tijd was het alsof een extra creatief oog ontwaakte. Soms was ik in mijn hoofd al bezig met een bepaalde foto die ik wilde maken, soms zag ik spontaan iets dat me inspireerde. Het is een totaal andere manier van uiten dan schrijven, het vraagt iets anders van me. Het stelt me in staat om meer vanuit en met mijn intuïtie te werken in een creatief proces.
Dit had ook impact op de wijze waarop ik met mijn fotografie bezig ben, ik ging anders kijken naar foto’s die ik gemaakt had. Ik ging meer en meer uitingen zien in een foto die ik soms jaren geleden gemaakt had, die daarmee los stond van de emoties in het moment en toch een verbinding leek te maken. Soms opende er een deur naar woorden, korter dan in mijn schrijfsels. Ik zal zeker niet beweren dat het ook krachtiger was, alhoewel het soms wel zo voelt.

Die 1000e foto dus die ik vannacht plaatste is voor mij een bevestiging en een bekrachtiging. Het is goed voor me geweest om te zoeken naar een pad dat mij in staat stelt dicht bij mezelf te kunnen blijven, ongeacht de omstandigheden, zonder (volledig) te ontlenen aan de dynamiek van relatie, zonder te ontlenen aan de dynamiek van D’s. Het delen werpt me terug op mijzelf, vanuit mijzelf delen opent andere deuren. Op mijzelf teruggeworpen zijn werpt de noodzaak op om mijn manieren van uiten los te breken van relatie dynamiek, terwijl ze ook verbonden zijn aan deze dynamiek, in ieder geval aan de veranderingen in deze dynamiek.

Dat ik een pad heb kunnen creëren voor mijzelf middels fotografie en de zelfportretten,en daarbij schrijven niet volledig heb hoeven loslaten, voelt als een onverwachte deur die open ging. Achter die deur liggen tal van ruimtes voor me om te dwalen, vanuit de verbinding met mijzelf. En dit opent deuren om vanuit deze connectie een verbinding aan te gaan binnen de relatie dynamiek.

Het voelt als een magisch kado, nog iets waarvan ik de sprankeling, de diepte, de schittering en de nog te ontdekken ruimtes, meeneem het nieuwe jaar in. Vele schakels die elk met hun eigen schakering schitteren.