Mijn intieme bubbel

Mijn intieme bubbel van foto’s maken, dit geldt zowel voor de momenten dat ik met mijn camera op pad ben als wanneer ik bezig ben met erotische zelfportretten, geeft me zoveel. Eigenlijk ben ik pas de laatste tijd gaan zien hoeveel ik mijzelf hiermee geef en hoe waardevol het voor me is geworden.

Ik snap dat het voor de meesten vooral de erotische foto’s zullen zijn die hen aanspreken, toen ik begon met deze delen was ik een een beetje bang dat het voor mijzelf te overweldigend zou zijn. Dat na verloop van tijd het me zou tegenstaan dat ik mijzelf op deze manier toon, ik merk echter dat er een balans aan het ontstaan is. Ik haal iets uit het maken en delen van de erotische foto’s en ik haal iets uit het delen van mijn andere foto’s. Dit laatste inspireert me zelfs om nog meer met camera op pad te gaan, om als ik op pad ben vanuit mijn kern en innerlijke beleving de flow te volgen en vast te leggen wat mij opvalt of wat ik graag wil vastleggen.

Het voelt alsof ik mijn eigen bubbel intiemer maar ook sterker gemaakt heb, daar sluimert een verdrietig randje in want dit is ontstaan vanuit een stukje vereenzaming binnen de relatie dynamiek en het is in zekere zin een overlevingsmechanisme. Maar het werkt, het stelt mij in staat om minder vanuit verdriet en gemis in de dynamiek te stappen, om mij toch te blijven openen maar zonder de pijn van geconfronteerd te worden met wat er niet meer is.
Ook stelt het me in staat om vanuit liefde en warmte de verbinding met mijn partner aan te gaan en daarmee is de afstand tussen ons minder groot.

Nu ik dit schrijf merk ik dat ik emotioneel word, het is geen gemakkelijk proces dit zoeken naar manieren en paden om in verbinding met mijzelf te blijven wanneer de omstandigheden in mijn leven schreeuwen om los te laten (vanuit zelfbescherming).
Het kost energie om dit te ‘overschreeuwen’ met iets dat juist heel klein, intiem en ook kwetsbaar is.