Zacht koesteren

Telkens wanneer ik de foto’s uit deze serie zie dan verlang ik naar de sensatie van strelen. Niet naar de pijn die deze stroken kunnen geven, al kan ik die zeker wel waarderen, maar het zien rakelt de herinnering op die aan het moment gekoppeld is.

Aan mijn intieme moment, alleen met mijn gedachten en gevoelens, alleen met mijn lijf en mijn verlangens. De sterkste behoefte was koestering en die kon ik mijzelf geven door in mijn eigen bubbel bezig te zijn met vastleggen van de sensualiteit maar ook de kwetsbaarheid. En daarin lijkt momenteel mijn kracht te schuilen. Waarin ik mij voor een deel losmaak uit de dynamiek waarvan ik dacht dat ik deze nodig had om bij mijn kracht te blijven.