Schemering

In de afstand voel ik mij verloren
In de stilte voel ik mij verlaten
In je keuzes voel ik mij ontkend.

We drijven uiteen. Wanneer ik benoem wat ik voel is stilte het antwoord.
Samen eenzaam, ik hoopte dat we er nooit zouden komen maar we dwalen er al een tijdje rond.
Eenzaam samen, pogend connectie te vinden in de dagelijkse routines.

Ik mis je
Niet alleen de man die je was en die veranderd is.
Ik mis de connectie met jou.

Het is of ik een schim aanraak die zich het liefst zo snel mogelijk terug trekt in een wereld met eigen connecties waar ik geen deel van uit maak.

Ik mis ons
Niet alleen de dynamiek die we hadden en die veranderd is.
Ik mis de connectie met ons.

Het is of ik een geest uit het verleden poog na te jagen.
In een lege schemering dwaal ik, val verdrietig in slaap en hoop dat de nacht me even weg weet te halen van dat gevoel om ’s morgens wakker te worden met een nieuw besef dat de mist om mij heen nog dikker is geworden.