In de luwte schuil ik, even weg van alle emoties en gedachten. Ik vind iets dat mijn gedachten volledig stil zet, of althans voldoende weet af te leiden. En wanneer ik stop….grijpt het stille lawaai me naar de keel. Uit alle poriën lijkt het te stromen, het intense gemis, de pijn van niet kunnen zijn.... Lees verder →

Het is een dubbel gevoel, ik start vaak in de avond met een verdrietig gevoel mijn bezigheden op mijn kunst sites en ik ben tevens zó blij dat ik op die manier een connectie met bdsm kan behouden. Dat is confronterend, zoals zoveel dingen confronterend zijn de laatste tijd.Soms zou ik het uit willen schreeuwen... Lees verder →

Ondanks de kracht van mijn pogingen om op een positieve manier invulling te geven aan mijn behoefte aan connectie met bdsm sluipt het gemis toch gewoon binnen. Hevig, diep en intens. Ik probeer haar weg te duwen, ik wil niet steeds bezig zijn met wat er niet is, dus duik ik urenlang in onderzoek naar... Lees verder →

Gisteravond kwam mijn dochter langs om te kijken naar kleding die ik voor haar apart gelegd had. Het voordeel van open zijn omtrent je bdsm leven is dat je dan dus ook dingen weg kan geven zoals een corset, ketting bh, riemen harnas en enkele mooie zwart kanten topjes. Terwijl zij enthousiast voor de spiegel... Lees verder →

In dingen durven bekijken, en voor mijzelf benoemen, manifesteert zich een duidelijkheid. Tegelijkertijd zorgt deze voor een verschuiving, ik schuif steeds meer naar de buitenkant van onze dynamiek, soms zelfs zo ver dat ik vanaf een afstand kijk. Dat leidt tot een ander beeld. Het leidt ook tot een stuk frustratie bij zowel mijn partner... Lees verder →

Zowel met mijn woorden maar zéér zeker met de foto's van mijzelf die ik op mijn FetLife deel laat ik veel van mijzelf zien. Ik betrap mijzelf er op dat ik ernaar neig om anderen mijn pijn te willen tonen, niet de pijn binnen bdsm die opwindt maar de pijn van leven, de pijn van... Lees verder →