Zwijgend wenkt ze Alsof ze vertellen wil: Dit is mijn weg, dit is mijn manier Alsof ze woordloos smeekt.. begrijp me alsjeblieft, weet dat de bedoeling is een deur te openen ook al lijkt het alsof er een deur wordt gesloten. Respecteer mijn wegen al zijn ze niet de makkelijkste, zijn ze moeilijk te begrijpen.... Lees verder →

Woorden normaal gesproken lijken een verborgen boodschap met zich mee te dragen. Lichaamstaal die anders overduidelijk was verwart me, het heeft van mij een waakse hond gemaakt, waaks over al dat haar vertrouwd en geliefd is. Wanneer ze onrust bespeurt slaat ze nog geen alarm. Onrust sluimert voort, sluw als een vos houdt ze deze... Lees verder →

Ik stort me volledig in een D/s, zonder remmingen, zonder onzekerheden. Ik ben vastberaden om mezelf niet meer te laten leiden door onzekerheden dus doe ik of ze er niet zijn. Ik word de sub die jij wilt zien. Ik merk wel dat het tijd nodig heeft voor ik weer het vertrouwen in mezelf heb... Lees verder →

Een raar idee, nu tegen je praten en weten dat ik je dit nooit meer sturen kan. Je dit nooit lezen zult. Het is stil in mijn hoofd en dat maakt me verdrietig. Ik was al voorbij het stadium van twijfels vanuit mijn rationele kant, ik had geaccepteerd dat je soms ineens aanwezig was. De... Lees verder →

Er was een tijd dat het deurtje gemakkelijk open ging, open stond voor iedereen die ik een warm hart toedroeg. De diverse kamers in mijn hart vertoonden bijzonderheden en schoonheden welk door de meesten niet gezien werden. Ze liepen door de kamers, overschreeuwden mijn gevoel, zagen de schoonheid niet, voelden de warmte niet. Ze roofden... Lees verder →

De droom is uit mijn dromen, haar warmte is meegenomen er is geen blik meer op het weidse zicht dat de horizon bood. Is dit hoe het eindigt? Is dit het begin van een doodlopende straat? De vriendschap voorbij, de droom gepasseerd of is mijn blik zo vertroebeld door het verdriet van binnen dat ik... Lees verder →