Ergens voelt het zo vreselijk cliché om terug te blikken echter ik ben mij er ook van bewust dat kijken waar je vandaan komt, wat je hebt meegemaakt, overwonnen, verloren, welke gevoelens en gedachten er waren, dat is allemaal onderdeel van een proces. Een proces van groeien, een proces van sterker worden, van balans hervinden... Lees verder →

In het niet kunnen zien omdat ik geblinddoekt was opende zich een zee van serene kalmte.In het niet vrij kunnen bewegen omdat ik ingesnoerd was ontstond een kabbelend water van rust. Ik liet me meevoeren, kon heerlijk drijven terwijl jij me naar het hier en nu haalde met je aanrakingen, pijnprikkels en stukjes vernedering om... Lees verder →

Gister was een dag waarin ik door vele emoties ging. Ik werd wakker met een intens gevoel van verdriet, zo sterk dat ik voortdurend tranen over mijn wangen had lopen. Ik deed mijn best niet om ze te verbergen, als alle emoties er mogen zijn dan mag dit er ook zijn. Mijn verdriet en een... Lees verder →

Onlangs was ik, naar aanleiding van een prettig gesprek, aan het nadenken over wat ik van mijn partner nodig heb. Het meest sterk kwam naar boven dat ik hem graag deelgenoot wil maken, van mijn denken, van mijn voelen, niet alleen van mijn dagdagelijkse dingen. Tijdens een mooie herfstwandeling glibberden hij en ik samen over... Lees verder →

In gedachten dans ik een wilde dans. Passioneel zonder twijfel, maar niet de passie die ik voelen wil.Deze dans wordt gevoed door de sintels van onmacht, door de vlammen van boosheid.In gedachten….want in realiteit houd ik steeds meer opgesloten in mijzelf. Deel ik nog maar weinig wat in mij leeft, want in realiteit is de... Lees verder →

Het uitspreken van mijn emoties afgelopen zaterdag lijkt me te hebben uitgeput. Ik worstel al twee dagen met een extreem moe gevoel (dit bovenop mijn 'gewone chronische moeheid') en een randje van spanning. Een gevoel dat er weinig voor nodig is om me onredelijk te laten reageren, een overgevoeligheid die zichtbaar wordt in zaken waar... Lees verder →