Een onzichtbare moker heeft me geraakt, ik wist eigenlijk wel dat deze er aan zat te komen, maar nu het een feit is en ik me door deze enorme moe(deloos)heid heen aan het worstelen ben is het behoorlijk pittig. Ik pas alle clichés toe, goed voor mijzelf zorgen, niets 'moeten', het van moment tot moment... Lees verder →

Terwijl de eerste klanken van Only when I sleep door The Corrs weerklinken herinner ik me de talloze keren dat ik complete cd beluisterde, het hielp me om mij los te maken van jou. Onze vriendschap was een meer dan gecompliceerde, een connectie die ons greep en ongrijpbaar was tegelijkertijd. Destijds deed het ongelooflijk veel... Lees verder →

Zou ik toch bijna gaan denken dat het ligt aan de tijd van het jaar, een soort periode van bezinning en terugkijken, die ertoe leidt dat bij mij veel oude wonden zich manifesteren.Het is soms of ze tegelijk geraakt worden, oude wonden lijken open te springen en maken me duidelijk dat er nog werk aan... Lees verder →

Wel vaker maak ik het grapje dat in onze relatie Grey de romanticus is. De man van lieve berichtjes die ik in mijn app tegenkom als ik wakker ben, de man van koffie op bed brengen en de laatste weken (die erg zwaar voor me waren/zijn) de man die mij telkens weer laat merken hoe... Lees verder →

Vandaag was een heftige dag, veel spanningen op het thuisfront, confrontaties met een hoop onmacht. Het enorme gebrek aan rust (in alle opzichten) gaat me meer en meer opbreken. Het enorme gebrek aan ruimte voor onze D's dynamiek breekt me niet alleen op, het breekt ook iets af. Ik voel het diep van binnen afbrokkelen,... Lees verder →

Er is een traag stromen, een op het oog stilstaand watertje. Ze weerkaatst de buien, absorbeert het zonlicht. Sommige dagen is haar water dermate transparant dat je de bodem meent te kunnen zien, andere dagen oogt haar water donker en troebel. Ik voel mij dat watertje, ik ben dat stromen. Ik herinner mij de vloeiende... Lees verder →