Er lag een spoor, een draadje met bijzondere momenten en herinneringen. Door mij opgeslagen, bewerkt, bewaard en gekoesterd.Er was een verbinding, een gouden draadje welke ons bond.Het draadje verwarde, misschien ketende ze zelfs onbedoeld, liet ze ons struikelen, remde ze ons, verstikte ze ons. Ik neem afstand, er is zoveel pijn, het absorbeert het licht... Lees verder →

In het grijpbare missen sluimert het ongrijpbare. Ik zie ons grijpen, in het luchtledige raken wij elkaar niet, we grijpen mis.In het missen duikt een diepe pijn op. De pijn van me verscheurd voelen, de pijn van mij niet op kunnen splitsen. Ik kan niet zowel een veilige basis aan een kwetsbare verslaafde in herstel... Lees verder →

Leegte nam haar ruimte in. De ruimte die eerst gevuld werd door onze connectie. Ik voel haar in jouw gebaren, net dat beetje afstand, net niet het gevoel dat er anders in sluimert.Ik bespeur haar in jouw woorden, ze schuilt in jouw woorden , ze wordt gedragen door jouw zwijgen . Verdriet staat aan de... Lees verder →

We bewegen zonder te raken, we grijpen in het luchtledige, de verbinding blijft uit.Mijn eigen beweging stagneert in de stilte, ik zie hoe je reikt, ik voel dat je me vasthoudt, ik zie je blik, ik zie de Dom en Sadist en hun smachtend verlangen.Vluchtig vervluchtend de gebaren. Alsof ze oplossen in het alles dat... Lees verder →