Over een paar dagen is het een jaar geleden dat een dierbare vriend overleed, iets wat ik enkele weken later te horen kreeg omdat mijn dochter het op social media (waar ik niet aan verbonden was) las. Nog steeds sluimeren er vragen door mijn hoofd waar ik nooit een antwoord op zal krijgen. Zo ken ik... Lees verder →

Vasthouden aan de dynamiek van onze D's betekent er in blijven investeren. Voor mij werken opdrachten averechts,ze brengen me niet dichterbij overgave, ze laten me niet voelen dat ik de zijne ben. Ze creëren afstand, afstand tussen ons maar vooral afstand tot mijn kern.Die kern waar mijn pure overgave leeft. Het is best zoeken geweest... Lees verder →

Als jij de man in jezelf er laat zijn, tot in de volle lengte weet neer te zetten dan voelt de vrouw in mij zich prettig, als er dan ook nog een stukje Meneer langskomt die vaak nog steviger staat dan kan het meisje in mij dartelen, dan durft ze zich af en toe te... Lees verder →

We bewegen tussen de brokstukken, het is complex. Er zijn bewegingen die bekend en vertrouwd voelen, er zijn bewegingen die onbekend voelen. Met name voor mij, vanwege trauma's uit verleden, is dat als wandelen door een mijnenveld. Ik sta al een tijdje op scherp, het waarom weten de mensen die mij een beetje volgen wel... Lees verder →

Een gevoel van hevig verdriet sijpelt binnen, ik voel dat door stil te staan bij wat ik voel, door mijn gedachten te herhalen, door te mogen voelen en denken wat in mij leeft zonder (zelf)oordeel, dit verdriet een weg naar buiten kan banen. Hoe vind ik een weg nu mijn partner zo anders is, ik... Lees verder →

We bewegen als twee gewonde dieren, ieder met onze eigen pijn en verwondingen.Ieder op onze eigen manier gaan we om met de vele gevoelens die zich een weg naar buiten banen, althans bij mij banen ze zich een weg naar buiten en ik uit ze door erover te schrijven en erover te praten.Ik schreef al... Lees verder →