Telkens opnieuw weet ze me te grijpen, ik schud me los uit haar greep om enige tijd later te ontdekken dat ze me opnieuw in haar greep heeft. Een greep van verdriet, van gemis. Ik dacht de woorden 'ik mis jou maar jij mist jou niet'.Hoe kan ik uitleggen hoe diep dit gemis snijdt? Het... Lees verder →

Gedurende de zaterdagmiddag voelde ik een ontspannen spanning, een verlangen om samen in de avond onze eigen dynamiek te dansen. Ik zei bewust niets omdat ik al vaker ervaren heb dat mijn gevoel soms ineens kan omslaan, dus maakte ik met mezelf de afspraak dat wanneer ik in de avond dat gevoel nog steeds had... Lees verder →

Wanneer de strijden in dagelijks leven de overhand nemen en er ook nog wat fikse verkoudheden passeren dan ben ik ineens dagen verder zonder rust en ruimte om te kunnen schrijven. Terwijl ik me voorgenomen had om vast te houden aan schrijven, omdat het me helpt. Het stelt me in staat in connectie met mezelf... Lees verder →

Na ons diepe duiken volgden nog vele gesprekken, ergens diep ver weggestoken voelde ik een prikkel die een weg naar boven zocht. Een verlangen dat gehoord wilde worden. De eerste avond wisten we een voorzichtige weg te vinden, het was een beetje als wandelen op een glad wegdek. De plekken waarvan je denkt dat ze... Lees verder →

En dan duiken we, eerst in een zwaar gesprek dat moeizaam verloopt. Al wil ik zo ontstellend graag delen met je alles in mij zit muurvast. Ik moet de woorden uit mijzelf trekken, het is niet dat ik niet wil maar de pijn is zo vermengd met alles. We benoemen beiden onze pijn zowel als... Lees verder →

Deze fase ken en herken ik, het is een fase waarin ik extra goed voor op mijzelf moet passen. Er is een honger die zich van binnenuit een weg naar buiten vreet, een honger naar interactie, naar gelijkgestemd delen, naar gezien worden. Niet vanuit geilheid en lust maar vanuit oprechte interesse in de diverse delen... Lees verder →