In navolging op mijn blog Grote 'kleine' stapjes wil ik graag iets delen over het vervolg. Al had ik me eigenlijk onlangs voorgenomen om iets minder te schrijven over de erg persoonlijke kant van mijn bdsm leven. Nu kwam dit vooral voort uit het bewandelen van een nieuwe weg die voor zowel mijn partner als... Lees verder →

Ineens zijn de plannen voor het weekend veranderd en manlief vraagt of ik misschien ruimte kan vinden om na te denken wat ik dan zou willen. Mijn vrijdagen zijn doorgaans gevuld met het helpen van een halfzijdig verlamde vrouw met haar huishouden, veel fysiek werk en dus ruimte om in mijn hoofd te dwalen. Ik... Lees verder →

Ooit had ik een baan als rij instructeur. Veel vrijheid maar ook veel uren verdeeld over de dag, een paar in de ochtend, een paar in de middag, een paar in de avond. Vier avonden in de week en dan ook nog eens een paar uur op zaterdag. De maandagen hield ik voor mijzelf, en... Lees verder →

Vanuit mijn vrijwillige inzet (via BdsmMinnend) en mijn werk als coach mag ik mooie gesprekken voeren met diverse mensen. Soms concreet, kort en krachtig, vaak diepgaand. Ik kan de diversiteit van deze gesprekken onmogelijk in woorden vangen, geen één gesprek is gelijk, de 'hulpvragen' zijn enorm divers. Het is en blijft bijzonder om te zien... Lees verder →

Tijdens film kijken kwam een specifieke zin keihard bij me binnen 'Ik ben mijn verdriet geworden'. De hoofdrolspeelster schreef een dagboek waar ze haar gedachten vrij kon uiten, vrij van de morele normen en waarden die de wereld waarin ze leefde beheersten. Ik leef in een wereld die relatief vrij is, er zijn geen morele... Lees verder →