Leegte nam haar ruimte in. De ruimte die eerst gevuld werd door onze connectie. Ik voel haar in jouw gebaren, net dat beetje afstand, net niet het gevoel dat er anders in sluimert.Ik bespeur haar in jouw woorden, ze schuilt in jouw woorden , ze wordt gedragen door jouw zwijgen . Verdriet staat aan de... Lees verder →

We bewegen zonder te raken, we grijpen in het luchtledige, de verbinding blijft uit.Mijn eigen beweging stagneert in de stilte, ik zie hoe je reikt, ik voel dat je me vasthoudt, ik zie je blik, ik zie de Dom en Sadist en hun smachtend verlangen.Vluchtig vervluchtend de gebaren. Alsof ze oplossen in het alles dat... Lees verder →

Een onzichtbare moker heeft me geraakt, ik wist eigenlijk wel dat deze er aan zat te komen, maar nu het een feit is en ik me door deze enorme moe(deloos)heid heen aan het worstelen ben is het behoorlijk pittig. Ik pas alle clichés toe, goed voor mijzelf zorgen, niets 'moeten', het van moment tot moment... Lees verder →

Terwijl de eerste klanken van Only when I sleep door The Corrs weerklinken herinner ik me de talloze keren dat ik complete cd beluisterde, het hielp me om mij los te maken van jou. Onze vriendschap was een meer dan gecompliceerde, een connectie die ons greep en ongrijpbaar was tegelijkertijd. Destijds deed het ongelooflijk veel... Lees verder →

Zou ik toch bijna gaan denken dat het ligt aan de tijd van het jaar, een soort periode van bezinning en terugkijken, die ertoe leidt dat bij mij veel oude wonden zich manifesteren.Het is soms of ze tegelijk geraakt worden, oude wonden lijken open te springen en maken me duidelijk dat er nog werk aan... Lees verder →