Stilzwijgende Tinten

De spelonken van de vereenzaming beginnen vertrouwder aan te voelen, ik hoef niet voortdurend op de tast mijn weg te vinden. Een sprankje licht weet af en toe de spelonken te verlichten, soms zelfs licht deze dusdanig op dat ik zie dat de muren niet van steen maar van glas zijn.Aan de andere kant van... Lees verder →

Wat ik mij Wens

Om eerlijk te zijn ben ik niet zo van terugblikken aan het eind van het jaar (ik doe dit op allerlei andere vreemde momenten gedurende het jaar) en goede voornemens die start ik wanneer ik ze bedenk, dat is nooit tijdgebonden.Wensen daarentegen is een ander verhaal.Ik kan zo aan het eind van een jaar veel... Lees verder →

Vereenzaming in de Verandering

In de verandering sluimert vereenzaming, in vereenzaming sluimert een verandering.Al mijn optimisme ten spijt lijk ik weg te kwijnen in een vereenzaming die het gevolg is van verandering. Emoties buitelen over elkaar heen, van tijd tot tijd weet ik het weg te zetten en focus me op andere dingen in mijn (toch al beperkte) leven.... Lees verder →

Verzoekje Ingewilligd

Met opdrachten buiten spelmomenten heb ik weinig op, ik weet dat er mensen zijn die hier veel uit halen. Ik haal er vrijwel niets uit laat staan dat het me dichter bij de connectie met mijn eigen overgave en de connectie met mijn Dom brengt.Sterker nog, die zeldzame keren dát ik een opdracht krijg buiten... Lees verder →

Mijmeringen

Over een paar dagen is het een jaar geleden dat een dierbare vriend overleed, iets wat ik enkele weken later te horen kreeg omdat mijn dochter het op social media (waar ik niet aan verbonden was) las. Nog steeds sluimeren er vragen door mijn hoofd waar ik nooit een antwoord op zal krijgen. Zo ken ik... Lees verder →

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑