Na ons diepe duiken volgden nog vele gesprekken, ergens diep ver weggestoken voelde ik een prikkel die een weg naar boven zocht. Een verlangen dat gehoord wilde worden. De eerste avond wisten we een voorzichtige weg te vinden, het was een beetje als wandelen op een glad wegdek. De plekken waarvan je denkt dat ze... Lees verder →

En dan duiken we, eerst in een zwaar gesprek dat moeizaam verloopt. Al wil ik zo ontstellend graag delen met je alles in mij zit muurvast. Ik moet de woorden uit mijzelf trekken, het is niet dat ik niet wil maar de pijn is zo vermengd met alles. We benoemen beiden onze pijn zowel als... Lees verder →

Deze fase ken en herken ik, het is een fase waarin ik extra goed voor op mijzelf moet passen. Er is een honger die zich van binnenuit een weg naar buiten vreet, een honger naar interactie, naar gelijkgestemd delen, naar gezien worden. Niet vanuit geilheid en lust maar vanuit oprechte interesse in de diverse delen... Lees verder →

Niet uit het niets maar wel met een enorme kracht word ik ineens geconfronteerd met een hevig gevoel van eenzaamheid, zo sterk dat ik niet eens door heb dat de tranen over mijn wangen stromen. In gedachten probeer ik mijzelf te omarmen, het luisterende oor te zijn dat dat deel in mij dat zich zo... Lees verder →