Onze dans beweegt van stilstand naar bevroren, met af en toe een voorzichtig geschuifel om te eindigen in nieuwe stilstand die zo lang duurde dat ik bijna vergeten was hoe het is om de connectie met de dans te voelen. Nu we weer in beweging gekomen zijn voel ik behalve kwetsbaarheid een dieper gelegen angst,... Lees verder →
Afgebrokkelde sprankeling
Het voortdurend afbrokkelen van de sprankeling in mijzelf en in mijn leven maakt me murw. Ik verzet me niet meer, ik strijd steeds minder. Het is een overleven aan het worden, een lijdzaam (af)wachten tot er iets verandert. Soms doemt de vraag op of ik die eerste stap dan toch moet gaan zetten, die stap... Lees verder →
Lege ruimte
In de lege ruimte die ooit gevuld werd met dynamische beweging kan ik mijn draai maar moeizaam vinden.
Dan wil ik schuilen
Op sommige dagen wil ik gewoon kunnen schuilen. Schuilen voor de stormen die in mijn binnenste woeden. Op deze dagen is het een enorme uitdaging om de connectie met mijn bdsm gevoel overeind te houden. Vanuit mijn emoties wil ik afsluiten, buitensluiten. Ik wil deuren dicht gooien, verbindingen verbreken omdat ik een pijn voel die... Lees verder →
Stille streling
Ooit schreef ik een gedicht, iets over stroken die dansten. Een lyrisch verlangen, een moment opname na een mooie bdsm beleving. Soms lijkt het zo ontstellend ver weg te zijn, die beleving, de dans en dynamiek. Daar waar ik eerst dacht dat het kwam door gemis van de dynamiek bij mijn partner twijfel ik nu... Lees verder →
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.