De titel dwaalt al dagen door mijn hoofd, 'brief aan...' ik vroeg mij af, aan wie wilde ik die brief dan schrijven? Wordt het een brief aan mijn verkrachter, die mij op mijn zestiende tijdens een donkere nacht in een vreemd land meevoerde van een wc op een camping om me op een vochtig en... Lees verder →

De beweging gevolgd, jouw beweging. Met ingehouden adem en ingetogen beleven danste ik op de passen van jouw sturen. Ik liet me leiden, ik wilde volgen, ik wilde dwalen in jouw bewegen. Dansen in jouw sturen, voelen in jouw nemen. Je had haar verlangen gehoord, haar zucht naar overgave herkend. Trage bewegingen namen me mee,... Lees verder →

Mijn gevoel dwaalt, ik voel haar dolen. Ze talmt en twijfelt, draalt en verlangt. Ze mist en zoekt, wetend dat haar honger niet gestild kan worden omdat de ruimte en mogelijkheden er niet naar zijn. Ze lijkt een storm die voorbij is maar nog van zich wil laten horen. De wens naar de rust van... Lees verder →

Ze fluistert ongesproken verlangens. Blijf bij me smeekt ze onhoorbaar, de koude nacht is zo eenzaam. In haar puurheid durft ze te bekennen, dat ze voelen nodig heeft. Het ademt haar beleven, streelt haar wezen. Oprecht is haar geven, ze danst onbemind omdat de dans haar vraagt te bewegen. Ze beweegt de noten van haar... Lees verder →

Je beweegt haar delen, de stille toeschouwer aanschouwt. Kwetsbaarheid opent zich in ongekende dimensies, de aanwezigheid gevoeld en geweten. De diepte leek scherper, intenser en dieper dan eerdere dieptes waar zij in dook. Ze volgde je beweging, gaf wat je nam in een ongerept beleven. Voelbaar was de energie, weten bekeken te worden, weten aanschouwt... Lees verder →

Ze beweegt een puur delen, haar ziel danst onzichtbare passen. Ongekend is de melodie van haar beleven, ze volgt haar innerlijke stem, beweegt op de noten van passie. Je houdt vast, een simpele greep. Je vingers om haar pols, je hand om haar hals. Ze gooit haar hoofd naar achteren, een zucht ontsnapt haar lippen.... Lees verder →