In stilte communiceer ik, communiceert mijn innerlijk met mij. Flarden uit songteksten hangen om mij heen, als een te zware jas die ik maar niet van mij af kan schudden. ' We don't talk anymore' is mijn onverbiddelijke danspartner geworden. Ik sta met haar op, ze beweegt mee door mijn dag, ze kust me in... Lees verder →

Ooit schreef ik 'Ik wil niet verdwalen in illusies die zich vermommen als dat wat ik mis, het wrede moment waarop realiteit zich openbaart is niet wat ik nu nodig heb.' Binnenkort ben ik jarig, ik heb getwijfeld of ik mijzelf een verjaardagsfeest wil geven. Soms kan het iets toevoegen aan het gevoel van jarig... Lees verder →

Onverwachts een moment van privacy, met enige verwondering bespeur ik een behoefte in mijzelf. Daar waar ik je gister vertelde dat ik het gevoel heb weg te drijven van bdsm was er nu een verlangen te willen voelen. Soms is dat alles dat ik probeer te doen, zeker in periodes zoals nu, alleen maar voelen... Lees verder →

Er zijn soms bijzondere parels die zich ineens openbaren, momenten zich onverwachts aandienen. Het kan soms een uitdaging zijn ze te zien, zeker in de afgelopen weken die zowel op persoonlijk vlak als in gezinsleven heftig waren. De balans was even zoek, en ja ook hier zowel in gezinsleven als op persoonlijk vlak. Uiteraard hebben... Lees verder →

Ongemerkt, niet waargenomen. De signalen heb ik niet herkend, ineens was er een 'verkeerde' deur geopend. Duistere tentakels grepen me, verstikten me, verlamden mijn beweging. Ik zag jou, en ik zag je niet. Ik voelde een waas van duisternis dalen, mijn zicht belemmeren. Niet alleen mijn visuele zicht maar ook mijn eigen unieke zicht, mijn... Lees verder →

Grijs is het kleurloos beleven van passieloos voelen. Gesmoord in de ketens van zwijgend delen. Blind volg ik waar voelen me leidt, je hand hield ik vast maar raakte deze kwijt. In het donker tastend, dwaal en dool ik.