Het is niet de handeling, de zweep die mijn huid streelt, het zoete genot van pijn. Het is niet je stem, de lage diepte die mijn onderbuik weet te raken en mijn onderdanigheid woordloos raakt. Het zijn niet de regeltjes, we bewegen ons zonder concept van regels en overtreding, zonder concept van straf. Het is... Lees verder →

Even één zijn Eén met mijn lichaam Eén mijn verlangens Eén met genieten Opgaand in volledige overgave. Overgave aan innerlijke strijd Aan mijn intense verlangen Aan de pijn die jij me geeft Aan de passionele dans die we bewegen Opgaand in samen volledig één zijn. Het was er Jij was er Ik was er Wij... Lees verder →

Dualiteit is een begrip waar ik me altijd tot aangetrokken gevoeld heb, als ook iets dat mijn persoontje kenmerkt. Makkelijk is dat echter niet. Ben ik in een bepaald facet van mijn zijn in balans, dan stuitert de onbalans in een ander facet soms zo hard door dat mijn totale zijn op haar grondvesten staat... Lees verder →

Een blanco scherm, mijn vingers hangen boven de toetsen. Ik voel mij alsof ik in de leegte staar en leegte staart terug. Zoveel zou ik willen schrijven, zoveel zou ik willen uitschreeuwen soms, en toch....ik trek me terug in stilte. Zelfs op de dingen die je zegt waar ik anders op zou hebben gereageerd is... Lees verder →

Dapper besloot ze alles achter zich te laten, de weken waarin het gevoel van eenzaamheid haar had verteerd, de intense momenten van verdriet. De nagalm van de uitgesproken woorden zette ze weg, de muren waarin de echo weerkaatst werd keerde ze de rug toe. Lang stond ze peinzend voor de kast, zoekend naar een sprankje... Lees verder →

En dan is er ineens een antwoord, bijna onbeholpen, op mijn uitingen van eenzaamheid en verdriet. Ik lees, voel een kou mijn lichaam binnenstromen, ik herken mijn eigen reactie. Alsof er abrupt een stolp om mij heen geplaatst wordt, binnenin de stolp een storm aan emoties, naar buiten toe beschaafde reacties. Het is een antwoord,... Lees verder →