Na de meer dan hevige storm die vorig weekend woedde, die bij beiden de nodige schade heeft aangericht waar we geen van twee volledig van zijn hersteld, was er vannacht onverwachts privacy. Of ik het eerder die avond al aanvoelde kan ik niet met zekerheid zeggen, wel bijzonder was het dat het meisje in mij... Lees verder →

Er lag een spoor, een draadje met bijzondere momenten en herinneringen. Door mij opgeslagen, bewerkt, bewaard en gekoesterd.Er was een verbinding, een gouden draadje welke ons bond.Het draadje verwarde, misschien ketende ze zelfs onbedoeld, liet ze ons struikelen, remde ze ons, verstikte ze ons. Ik neem afstand, er is zoveel pijn, het absorbeert het licht... Lees verder →

In het grijpbare missen sluimert het ongrijpbare. Ik zie ons grijpen, in het luchtledige raken wij elkaar niet, we grijpen mis.In het missen duikt een diepe pijn op. De pijn van me verscheurd voelen, de pijn van mij niet op kunnen splitsen. Ik kan niet zowel een veilige basis aan een kwetsbare verslaafde in herstel... Lees verder →

Leegte nam haar ruimte in. De ruimte die eerst gevuld werd door onze connectie. Ik voel haar in jouw gebaren, net dat beetje afstand, net niet het gevoel dat er anders in sluimert.Ik bespeur haar in jouw woorden, ze schuilt in jouw woorden , ze wordt gedragen door jouw zwijgen . Verdriet staat aan de... Lees verder →