De dans verliet mij

De dans heeft mij verlaten, haar beweging verkrampte en sloeg door. Een weg die ik niet volgen kon, bewegen liet mij los. Ik stond stil, aanschouwde de schaduw van wat eens mijn delen was, hoorde het gefluister van wat eens mijn leven was. Ik zag haar oplossen in de oneindigheid van ruimte, niets kon haar... Lees verder →

Deze pijn is niet te ademen

Je sloot deuren waar je ze net geopend had. Je liet los waar je me net aan de hand meegenomen had. Verloren voel ik mij in de niet te ontwarren realiteit. Je brak wat je geheeld had, je bracht nieuwe wonden toe waar je met veel geduld oude wonden verzorgd had. Verlaten voel ik mij,... Lees verder →

Dubbele Moraal

Keuzes maken we allemaal, en de keuzes die ik maak hoeft een ander niet te begrijpen, andersom evenmin. Waar ik echter moeite mee heb is het soort valse schijn van begrip dat hoog gehouden lijkt te moeten worden. Waarmee bijvoorbeeld van mij wordt verwacht dat ik begripvol reageer wanneer iemand schrijft blij te zijn zijn/haar... Lees verder →

De Run op Grenzen

In de bijna 20 jaar ervaring met verschillende dominante partners heb ik ervaren dat de run naar grenzen normaal lijkt te zijn, laat ik daar nou een heel ander gevoel bij hebben. Meestal ervaar ik het als storend en gebrek aan interesse wanneer dit werd gedaan, al geef ik eerlijk toe dat dit besef pas... Lees verder →

Tot licht doorbreken zou

Onverwacht kwam de vrije val, ze had de signalen niet herkend, was niet in staat geweest om te draaien, niet bij machte de val te stoppen. Ze viel zonder om zich heen te grijpen zoekend naar houvast, het werd zwart om haar heen. Later drong een vaag bewustzijn zich aan haar op, maakte haar bewust... Lees verder →

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑