Geborgen in mijn Overgave

Woorden kleuren het wit op mijn scherm, letters rijgen aaneen tot woorden maar hoe verwoord ik de magie van ons delen? Het sluimert al geruime tijd in mij, sinds mijn eerste bezoek aan PdN enkele weken geleden, sinds een eerste bezoek aan het FC vorig jaar, sinds ons bijzonder intieme samenzijn in Italië vorig jaar.... Lees verder →

Even klein mogen voelen

Ineens voel ik me vreselijk klein en kwetsbaar, ik wil niets anders dan bij jou weg mogen kruipen. Me klein en breekbaar mogen voelen, even geen deel uit hoeven maken uit de grote wereld die in rap tempo om mij heen dendert. Ik ben emotioneel, voel me voortdurend alsof ik breek. Daarnaast voel ik mij... Lees verder →

Ze dwaalt oude pijnen

Ze dwaalt de oude pijnen, de wonden bekeken en gestreeld. Zonder hen was ze niet hier beland, het besef dat ze soms zelf het zout in haar wonden is raakt diep. Woorden uit de diepste kloven van haar innerlijk lijden mengen zich met de zoete pijn van passie die in de nacht passeerde. Wonderlijk hoe... Lees verder →

Wonderlijke mix van onzichtbare draden

We bewegen onze eigen bubbel, de omgeving vervaagt. Alles in mij richt zich op jou, mijn lichaam danst de dynamiek gestuurd door jouw vragen, door jouw eisen, door jouw geven. Het is een wonderlijke mix van onzichtbare draden die de diverse stukjes in ons met elkaar verbinden. Een moment later is het alsof ik langzaam... Lees verder →

Farce van Ontlenen

De laatste tijd merk ik er meer en meer moeite mee te hebben wanneer ik profielen tegenkom die gevuld zijn met foto’s van de (spel)partner(s) maar waar de foto van de (veelal) dominant zelf mist.Het stoort me omdat er iets aan wordt ontleend, de foto’s spreken uit: ‘kijk eens wat een prachtsub ik heb’ of... Lees verder →

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑