Waar passie danste is waar ik weer wil zijn. Het voelt als een onzichtbaar en niet te winnen strijd met mijzelf, de mij bekende connectie met sensualiteit komt en gaat. Verlangens lijken te zijn verbogen tot een abstract weten. Vergeten lijkt de diepte waarin ik dwalen kon. Ik herinner me haar als een droom niet... Lees verder →

De afgelopen dagen sluimert er een zin door mijn hoofd, iets in de trant van 'pas wanneer je je openstelt vanuit je kwetsbare zelf, ontstaat ruimte voor de ander om sterk te zijn' Dat ik hierover nadenk is wellicht geen verrassing. Ik ben erg zoekend in hoe balans te vinden met mijn kwetsbare zelf. Nee... Lees verder →

In velden eindeloos verdriet dwaal ik doelloos. Licht speelt een vreemd spel met verdriet, ik zie het mooie, het kwetsbare maar ook de kracht die in haar schuilt. In haar transparantheid toont ze zich volledig, geen verborgen hoekjes, geen schaduwen die verhullen. Ze neemt me mee, ik laat me door haar leiden. Ik heb het... Lees verder →

In de zwijgende stilte vind ik je omarming. In woorden die je niet uitspreekt klinkt je warmte...het maakt me eenzamer dan ooit. Ik dwaal de paden die we liepen, beelden kleuren een horizon die ik mij amper herinneren kan. Waar ik danste in geborgenheid, waar ik me thuis voelde in mijn overgave...aan jou en niemand... Lees verder →

In niets anders dan naakt liggend op de badkamervloer gaf ik jou alles.Er was slechts één simpele opdracht geweest: Ga op je rug liggen, benen wijd, armen gestrekt opzij en wat er ook gebeurt..... Je blijft zo liggen. Geen idee hoe lang ik daar zo gelegen heb, tijd was tijdloos geworden.Je liep om me heen,... Lees verder →