Twee jaar al, de leegte die je achterliet voelt zowel schrijnend als geruststellend. Gaandeweg is ze bij je gaan passen, is ze een exclusieve ruimte geworden die alleen jij en ik betreden. Daar waar ik met je deelde via mail, losse regels via een sms of app en alleen voor jou de telefoon opnam omdat... Lees verder →

Er is een verloren connectie, de connectie met een realiteit die me verlaten heeft. Overgave is een vage schim geworden die ergens diep in mij ademt. Soms voel ik haar wanhoop, haar zucht naar erkenning van haar bestaan. Voortdurend ademt zij het verdriet van gemis. Hoe haar ruimte te geven weet ik niet, haar pijn... Lees verder →

Om mijn vinger nog steeds de ring waarin staat 'Dansen in Zijn', ze is me dierbaar. Ik kan me niet indenken haar losse beweging niet om mijn vinger te voelen. Er was een dans, herinner ik mij vaag. Er was een bewegen, intens en passievol. Ik draaide haar vuur, volgde haar warmte. Nu de dans... Lees verder →

Hoe laat je een D's los als deze verweven was met je hele zijn, ik laat haar los, zij mij... maar de pijn is er niet minder om. Vanavond was je hier om wat spullen op te halen, het voelt vreemd aan. Zo lang waren we samen, leefden we samen, beleefden we samen. Ineens is... Lees verder →