Grijs is het kleurloos beleven van passieloos voelen. Gesmoord in de ketens van zwijgend delen. Blind volg ik waar voelen me leidt, je hand hield ik vast maar raakte deze kwijt. In het donker tastend, dwaal en dool ik.

Stilte beweegt het verlangen, ik adem met haar mee. Elke teug versterkt het verlangen, eenzaamheid ademt uit, verlangen ademt in. Ik raak verstrikt in deze eenzame stilte. Woorden passeren onuitgesproken, verloren passie omhult me als een ondoordringbare mist. Verdriet was achter gebleven, zij was een al eerder gepasseerd station. Verlangen overschreeuwt de stilte in een... Lees verder →

Afgelopen weekend was er gelukkig weer ruimte om even samen weg te kunnen, het thuisfront heeft mij soms erg hard nodig en als 'alles-in-één' ouder probeer ik met alle liefde die ik in mij heb te steunen, te zorgen en vooral te zijn. Dan is er ook nog het stukje 'mij' en weet ik dat... Lees verder →

Sintels brandend verlangen prikken mijn huid, ik veeg ze weg, onbewust en toch ook niet. Bij elke beweging lijkt de dualiteit te worden versterkt. Wanneer ik denk dat de sintels door de wind meegevoerd worden en verdwijnen ontwaar ik een fel smeulend vuurtje diep van binnen, een vuur dat zich niet laat doven. Een vuur... Lees verder →

Met gemengde gevoelens togen we deze avond naar Place de Nous. Een meer dan heftige week hadden we achter de rug, veel emoties waren er geweest, de sterke band tussen ons die het mogelijk maakte alles dat we voor onze kiezen kregen te plaatsen, verwerken heeft een langere tijd nodig. En toch was er de... Lees verder →