Soms duikt ze even op, het meisje in mij. Is er even een plagen naar jou, zoals gister in het zwembad op mijn heerlijke luchtbedje, dobberend richting jou en ineens mijn voet die zachtjes tegen jouw baard aankwam.Ik hoorde haar van binnen schaterlachen, ik voelde hoe de twinkeling in mijn ogen verscheen en ik zag... Lees verder →

Mijn dwalen hier is een komen en gaan, dat heeft een enkeling van jullie vast wel opgemerkt. Tot nog toe is het nog altijd meer een gaan, vaak als ik inlog overvalt al heel snel een benauwd of gejaagd gevoel me, onmogelijk om uit te leggen. De enige reden waarom ik af en toe inlog... Lees verder →

Soms voel ik mij gevangen, in een cyclus die niet eindigt. Ik heb gestreden op alle mogelijke manieren, meegaand, begripvol, grenzen afbakenend, boos, machteloos, gefrustreerd. Alles heeft het strijd toneel betreden, alles werd ingezet om te overleven. En juist daar zit mijn pijn punt, ik bevind me weer in de cyclus van overleven. Opnieuw in... Lees verder →

Het is een vreemde gewaarwording, het gevoel alsof diep in mij een storm probeert zich een weg naar buiten te banen. Ik voel de naderende bui, zoals je een fikse onweersbui ook kunt voelen. De druk die toeneemt, een ondefinieerbaar gevoel van onrust dat bezit van je neemt.En dan ineens in de middernachtelijke uurtjes een... Lees verder →

Het puzzelt me, hoe geef ik woorden aan wat ik heb gevoeld, wat ik heb ervaren.De vraag rijst, waarom wil ik daar woorden aan koppelen?Kan en mag het niet puur een voelen zijn? Ja, zeker wel....en toch, daar is die woordpurist die zo graag voelen overbrengt in woorden. Die op haar eigen manier de impact... Lees verder →