Ik omarm je,dus huil maar,laat je tranen stromen.Ik bescherm je,dus schuil maar,je mag je klein en kwetsbaar voelen.Vanavond tijdens wandelen in de regen doken deze woorden op in mijn hoofd. Woorden gericht aan de sub in mij, mijn tranen vermengden zich met de regendruppels op mijn gezicht. Het voelde veilig, zo in het donker, in... Lees verder →

In de stilte die neerdaalde na mijn vorige blog was ik in staat om met meer afstand te kijken. Mijn verdriet zit nog steeds ergens opgesloten, ik herken dit aan de rationele benadering van mijn gevoelsleven. Talloze gedachten passeerden de revue met als belangrijkste vraag voor mijzelf....welke weg wil ik bewandelen? Ik wil mij niet... Lees verder →

In de afstand voel ik mij verlorenIn de stilte voel ik mij verlatenIn je keuzes voel ik mij ontkend. We drijven uiteen. Wanneer ik benoem wat ik voel is stilte het antwoord.Samen eenzaam, ik hoopte dat we er nooit zouden komen maar we dwalen er al een tijdje rond.Eenzaam samen, pogend connectie te vinden in... Lees verder →

Onlangs keken wij een serie waar conditionering als rode draad aanwezig was. Het raakte mij, het had zoveel raakvlakken met wat ik in mijn verleden heb meegemaakt, waar ik geregeld over lees en waar ik als coach af en toe begeleiding in bied. Het maakt dat ik me ga afvragen of diegenen die binnen bdsm... Lees verder →

Morgen gaan we met vakantie. In gedachten kijk ik naar de plek die ik achterlaat, alsof ik deze door de ogen zie van mijn dierbaren die hier komen als ik er niet meer ben. Net zoals ik jaren geleden deed. Sinds de dood van mijn vader (die verongelukte met de motor) is er altijd dat... Lees verder →