Wegdromend keek ik in het kaarslicht terwijl ik dacht aan gisteren: We waren uit geweest, eenmaal thuis stak ik wat kaarsjes aan, zette een heerlijk muziekje op en we praatten nog wat na over de avond. Ik staarde in het kaarslicht en droomde een beetje weg tot jij me vroeg je aan te kijken De... Lees verder →

Verwonderd keek ik naar haar. Haar ogen straalden een aparte helderheid uit die ik niet eerder gezien had. Haar houding sprak trots uit. Ze toonde me haar lichaam, ongenaakbaar keek ze me aan. Alsof ze de confrontatie bewust wilde aangaan. Haar hand bewoog over haar lichaam, het licht weerkaatste in het zilveren schijnsel van de... Lees verder →

De spanning trok me weg van de dagelijkse beslommeringen. Mijn gedachten dwaalden af, ik voelde hoe ik overspoeld werd door gevoelens en emoties. Een verlangen me te kunnen overgeven aan mijn eigen verlangens dook telkens door de muur van stress heen die ik opgetrokken had. Met vlagen leek het alsof de spanning overging in een... Lees verder →

Met vlagen overvalt een soort berusting me maar verder is er continu een spanning aanwezig.Vanaf dat je bent weggegaan zijn mijn gedachten gaan wervelen.Vanuit mijn verstand weet ik dat het een keer een kwestie zou zijn van doorzetten, de stap zetten.Ergens weet ik ook wel dat wanneer je dat initiatief bij mij laat liggen ik... Lees verder →