Vlagen van herinneren

Woorden normaal gesproken lijken een verborgen boodschap met zich mee te dragen. Lichaamstaal die anders overduidelijk was verwart me, het heeft van mij een waakse hond gemaakt, waaks over al dat haar vertrouwd en geliefd is. Wanneer ze onrust bespeurt slaat ze nog geen alarm. Onrust sluimert voort, sluw als een vos houdt ze deze... Lees verder →

De zoveelste vlucht

Ik stort me volledig in een D/s, zonder remmingen, zonder onzekerheden. Ik ben vastberaden om mezelf niet meer te laten leiden door onzekerheden dus doe ik of ze er niet zijn. Ik word de sub die jij wilt zien. Ik merk wel dat het tijd nodig heeft voor ik weer het vertrouwen in mezelf heb... Lees verder →

Verdrietig gemis

Een raar idee, nu tegen je praten en weten dat ik je dit nooit meer sturen kan. Je dit nooit lezen zult. Het is stil in mijn hoofd en dat maakt me verdrietig. Ik was al voorbij het stadium van twijfels vanuit mijn rationele kant, ik had geaccepteerd dat je soms ineens aanwezig was. De... Lees verder →

Het deurtje in mijn hart

Er was een tijd dat het deurtje gemakkelijk open ging, open stond voor iedereen die ik een warm hart toedroeg. De diverse kamers in mijn hart vertoonden bijzonderheden en schoonheden welk door de meesten niet gezien werden. Ze liepen door de kamers, overschreeuwden mijn gevoel, zagen de schoonheid niet, voelden de warmte niet. Ze roofden... Lees verder →

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑