Soms overvalt een mengeling van weemoed, verlangen en verdriet me. Een ongrijpbaar gemis voert de boventoon, ik laat haar. Ertegen strijden helpt niet, proberen het te laten verdwijnen of op te lossen evenmin. Dus zoek ik naar stille getuigen, ik kijk naar ze, ik zie de herinnering die in hen opgeslagen ligt. Ze reflecteren een tijd die was, niet meer terugkomt, deel van mijn was.
prachtige voorwerpen prikkelend voor de fantasie. Zo spijtig te lezen dat je gevoel er zover vanaf staat op dit moment
Zou je zo gunnen om je weer bij je ziel te kunnen komen💫
LikeLike