Momenteel zijn er veel stormen in mijn/ons leven, bdsm lijkt mijlenver te zijn. Bijna als een vage herinnering aan iets dat ooit was zonder zekerheid dat het ooit weer zal zijn. Nuchter bekeken weet ik dat tijd van invloed is, gevoel fluistert soms anders. Zij wil voelen, diep gaan omdat ze juist daarin de impact van de stormen eventjes los kan laten. Daar waar het zonder storm al complex is te navigeren zonder echt duidelijk aanwezige bdsm- of misschien wel meer D’s -dynamiek is het nu nog moeilijker navigeren. Dus dook ik heel bewust in mijn archief met sensuele selfies, die ik maakte om de verbinding voor en met mijzelf aan te gaan. Daar de energie nu ontbreekt om opnieuw in die creatieve processen te stappen besloot ik mijn beperkte energie in te zetten om een serie fotos te kiezen en bewerken die me het dichtst bij het gevoel brengen dat ik nu zo vreselijk mis.
Plaats reactie