Ooit was de brat in mij actief aanwezig, ze is deel van mij en wanneer de dynamiek haar uitdaagt én wanneer het veilig voelt dan toont ze zich. Met kleine plagerijtjes laat ze zien dat ze er is, maar vooral dat ze gezien wil worden. Door de jaren heen zijn er periodes (binnen deze relatie) geweest dat ze veelvuldig aanwezig was, ze claimde háár stukje binnen de bdsm dynamiek.
Zodra er zich iets voordeed in leven of de relatie wat haar onveilig liet voelen verdween ze weer. Tot het veilig genoeg voelde er weer te zijn. Sinds een aantal jaar toont ze zich nog maar zelden, ze is er wel. Ik voel haar, haar verlangen om gezien te worden, maar ze heeft zich opgesloten ergens diep in mij. Ik weet wat ze nodig heeft en dat mist in de relatie dynamiek. Het kan me soms verdrietig stemmen, het lijkt alsof ik steeds meer inlever. Steeds meer delen in mij die zich niet meer tonen maar die nog altijd in mij leven en deel van mij zijn.
Een tijdje geleden was ze even heel duidelijk aanwezig, de brat in mij die ook wel gekoppeld is aan het meisje in mij. Ze daagde uit, ze was speels en vrij in haar beweging.
Plaats reactie