Ook wanneer mijn verdriet zwaar en allesomvattend lijkt te zijn blijf ik proberen mijn ruimte in te nemen. Ik kan het niet helpen dat dan de woorden in mijn hoofd rondzingen die me zo diep raakten.Zo graag zou ik nu mijn lief uitnodigen deze ruimte te betreden, deze ruimte die gevuld is met pijn, verdriet,... Lees verder →

Omdat ik niet anders kan beweeg ik mee met de verschillende delen in mij. Ik ga van kil en emotieloos naar gebroken en huilend, elke laag draagt een dofheid in zich die me laat bevriezen. Ik wil schreeuwen maar mijn schreeuw wordt al gesmoord voor deze ruimte krijgt.Huilen zou ik willen maar ik kom niet... Lees verder →

Soms kan iets zo diep en hevig binnenkomen, de mooie dingen maar ook de schaduwzijde van de mooie dingen. Dat een plekje geven is een complexe beweging. Er gaan zoveel emoties wervelen, sommige grijpen de regie, anderen maken dat ik me terugtrek. Ik ga razen in stilte, ik uit mijn razernij niet meer. Er is... Lees verder →