Soms moeten ze het bewijzen

Zo…..ik weet het, ik uit me zelden zo maar vanavond moest het even.
Maanden heb ik van tijd tot tijd contact gehad met een jonge vent van 36, die zichzelf als nieuwkomer presenteerde. Subtiel profiel, een foto waarvan ik niet zeker ben dat het wel echt zijn foto is. Maar in de gesprekken kwam hij over als een intelligent en welbespraakt mens, stond open voor de feedback die ik soms gaf, deelde zo af en toe iets over de ervaringen die hij opdeed.
Die in mijn ogen weinig met bdsm te maken hadden en meer met gewoon geile seks maar dat is oké, ieder heeft zo zijn eigen ontdekkingstocht.

Af en toe wrong het in de gesprekken, ik kon mijn vinger er niet op leggen. Het verschil tussen het ene moment zulke wel doordachte reacties en antwoorden te geven, grammaticaal goed en dan op andere momenten reageren als een opgefokte puber die interpuncties niet kent en stijlfouten maakt.
Ik heb zelfs een keer gevraagd of hij soms AI gebruikte om zijn reacties te schrijven omdat ik probeerde helder te krijgen waar mijn gevoel vandaan kwam.

Hij wilde mij graag ontmoeten, gewoon een keer voor een kop koffie in Eindhoven. Ik ben daar duidelijk en standvastig in, ik doe dat niet met onbekenden. Ik zet zo’n stap pas als er prettig en vriendschappelijk contact ontstaan is dat in tijd gegroeid is.
Een paar keer raakte ons contact in een soort impasse, ik gaf dan aan dat ik niet kon aangeven waarom maar dat ik me niet prettig voelde bij ons contact. Omdat ik het niet helder kreeg was ik bereid om het een kans te geven, dan was er een tijdlang geen contact en ineens dook hij weer op in mijn inbox.
We hebben heus wel leuke gesprekken gehad (anders had ik de deur niet zo lang open gehouden), maar een aantal weken geleden belandde ik weer op een punt dat het niet prettig voelde. Ik gaf dat aan, stelde me kwetsbaar op, deelde hoe zijn manier van reageren op mij overkwam en stelde vragen. Of hij die de volgende dag mocht beantwoorden…..die dag is er nooit gekomen. Het bleef stil en na een paar dagen stilte en geen reactie op mijn vragen besloot ik de deur te sluiten.
Dus ik stuurde hem:
Je hoeft niet meer te reageren. Ik luister naar mijn gevoel en laat het hierbij.
Wel wil ik je oprecht bedanken voor de prettige contact momenten die we hadden.
En ik wens je succes met je ontdekkingstocht.

De stilte bleef en ik geef toe, ik was een klein beetje verrast omdat ik had verwacht dat hij wel weer een voet tussen de deur zou steken.
Een dag geleden ineens een ‘Hee Karen’ die ik negeerde want ik was duidelijk in het verbreken van het contact en vandaag ontving ik een foto…van zijn stijve piemel met de tekst:
Toch wilde ik je een x deze laten zien 😳

Werkelijk?
Wat is dat voor mechanisme? Ik begrijp dat echt niet. Is het een vorm van disrespect tonen richting mij? Is het een over mij heen pissen omdat ik het al die tijd goed aangevoeld had?
Is het een vorm van gelijk halen? Is het een geilheid die eruit moet? Is het bewijzen toch een lul te zijn? (dat hij die heeft snap ik heus wel)

Mannen…..leg mij dit eens uit alsjeblieft? Waarom doet een man dit? (vrouwen mogen uiteraard ook reageren maar ik ben oprecht benieuwd naar de gedachten van mannen over dit voorbeeld).

En meneer (met je) grote Lul…..ik hoop dat je dit leest en je ongelooflijk kapot schaamt om zo te reageren na al onze gesprekken (en nee, je hoeft me dat niet te laten weten).

Plaats reactie

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑