Dichtbij blijven

Mijn gevoel is verward, verlangen danst alleen en schildert de meest prachtige dromen aan mijn horizon. Komt de droom dichterbij en wordt deze realiteit dan verlamt iets in mij, een deel in mij komt tot stilstand en maakt geen deel uit van de beleving.
Naderhand voel ik me verward, onzeker over mijn eigen beweging. Vertwijfeld of ik over grenzen ging.
Zoveel dat ooit duidelijk was is vervaagd en onbekend geworden. Het maakt dat ik ook ga twijfelen over waar ik aan vasthoud, de strijd om een nieuwe verbinding te creëren. Wetende dat deze voor mij als nieuw voelt en voor mijn Lief als bekend. Zoveel verwarde elementen om te herkennen, te onderzoeken, te voelen, te bepalen of ik ze wegzet, loslaat of meeneem.
Temidden van dit alles sluimert een rouwproces welke ik eenzaam navigeer, ik kan mijn verlies niet delen met mijn Lief. Deels omdat zijn verlies het mijne niet is en andersom, maar vooral omdat ik voel dat mijn woorden en het proces niet vertellen wat ik voel en waar ik mee worstel.
Dus zwijg ik vaker dan dat ik praat, ervaar ik stilte meer en meer als prettig omdat praten zo vaak pijnlijk is.
Het past niet echt bij mij. Ik was altijd die prater, die deelde wat in mij leeft, die Lief deelgenoot wilde maken van wat in mij leeft. Daar is een pijnpunt gegroeid en ik kan steeds moeilijker door dat pijnpunt heen bewegen, eromheen bewegen kost enorm veel energie.

Dicht bij mezelf blijven, ik vertel het mijzelf dagelijks, soms meermalen per dag. Het kost energie, het put me af en toe ook uit. Ik weet het, ik móet trouw aan mijzelf blijven. Als ik dat niet doe dan verlies ik mijzelf.
Deze foto’s (die ik ook deel via mijn FetLife account) helpen me in het proces van dicht bij mezelf blijven, ze tonen de delen in mij die in mij leven, de verwarring is er nog steeds evenals een behoefte aan houvast. Die moet ik uit mijzelf halen, ik weet dat ik deze nu niet bij mijn Lief kan vinden. Die heeft zijn eigen strijden, onze beleving van verbinding is momenteel te verschillend en dat leidt tot een vervreemding, een gevoel van afstand binnen de geborgenheid van intimiteit.