Gisteravond kwam mijn dochter langs om te kijken naar kleding die ik voor haar apart gelegd had. Het voordeel van open zijn omtrent je bdsm leven is dat je dan dus ook dingen weg kan geven zoals een corset, ketting bh, riemen harnas en enkele mooie zwart kanten topjes.
Terwijl zij enthousiast voor de spiegel liep te paraderen, onder voortdurend uitroepen dat ze al een eeuwigheid op zoek was naar zwart kanten topjes, en dat ze stiekem altijd al die ene rok wilde hebben, voelde ik een steek. Het is niet dat ik het haar niet gun, absoluut niet. Maar dit voelde voor mij als een stukje afscheid nemen en daarin ligt een confrontatie.
Het zijn stukjes loslaten, van de oude mij die dat allemaal paste en inmiddels al een paar jaar niet meer. Ik kan me daar moeilijk overheen zetten, dan mag iedereen om mij heen vinden dat ik een prima en mooi lijf heb, ik mis mijn oude lichaam. Ik mis het dat ik een winkel in kon gaan en gemakkelijk iets kon vinden dat past, de afgelopen weken ben ik twee keer een paar uur op pad gegaan. Ik moet tien items passen om met een beetje geluk één ding te vinden dat past, en dan zie ik mijzelf in de spiegel (met ook nog eens de zoveelste opvlieger die zich vooral manifesteren terwijl ik aan het passen ben) en denk ‘nah….echt leuk vind ik het niet’.
Het één is niet onlosmakelijk verbonden aan het ander maar afscheid nemen van deze kledingstukken voelt op dit moment ook als afscheid nemen van de sensuele vrouw die gemakkelijk iets leuks en sexy aan kon trekken en daarmee iets uitstraalde. Ik mis haar, ze is gelukkig niet helemaal verdwenen maar ze staat wel ver weg.
Het was ook afscheid nemen van items die voor mij verbonden waren aan mijn sub-zijn, natuurlijk hoeft dit geen definitief afscheid te zijn maar toch…het raakt me wel…al deze stukjes losmaken.
Dat ik nog steeds emotioneel erg moe ben na het schrijven van Helderheid van durven kijken helpt ook niet mee. Dat versterkt het gevoel van veel kwijt te zijn geraakt en een grote leegte die voor me ligt die ik op dit moment helemaal niet wil betreden, laat staan verkennen.
Plaats reactie