Geïnspireerd door de fotografie van Alfred Stieglitz (zie mijn vorige blog) heb ik een poging gewaagd om op mijn manier mijn eigen handen te fotograferen. Het is een drieluik geworden die meerdere aspecten omvat: Bewegen, Vasthouden, Verstrengeling en Tegenhouden.
Dit staat voor mij symbool voor het proces waarin ik mij bevind. Het bewegen om een nieuwe weg te vinden, het mee bewegen met de veranderingen, het weg bewegen van het oude dat niet meer werkt.
Vasthouden is het vasthouden aan mijzelf, aan mijn eigen individualiteit, mijn unieke zelf. Het staat symbool voor mijzelf niet verliezen in een vorm van wegcijferen omwille van het behouden van dat verloren lijkt. In de verstrengeling zie ik het verstrengeld zijn met de diverse delen in mij, de vrouw, de sub, het meisje, de masochiste. Ook zie ik er de verstrengeling van relatie dynamiek in, waar ik soms verstrikt in kan raken maar in de foto heb ik bewust gekozen voor een verstrengeling die in balans oogt.
Tegenhouden vertelt iets over het mijzelf afremmen, over de noodzaak om af en toe stil te blijven staan. Bewust te zijn van waar ik in het proces ben, wat het met mij doet, wat het in mij raakt. Bewust worden van wat ik wil behouden en wat ik anders wil of eventueel los wil laten.
Het was voor mij voor het eerst om op deze manier met fotografie bezig te zijn, op het moment dat ik ermee bezig was had ik niet de verwoordingen in mijn hoofd zoals ik hierboven heb toegelicht. In het moment was het een intuïtief vastleggen.
Plaats reactie