Balanceren

Momenteel balanceer ik tussen afstand willen nemen van mijn gevoelsleven en puur delen vanuit mijn gevoelsleven. Op sommige punten ben ik meer afstand gaan nemen. Het voelt alsof ik het nodig heb mijzelf te herdefiniëren binnen bdsm, daar ben ik denk ik al langer mee bezig. De D’s dynamiek is veranderd, misschien zelfs wel verdwenen in mijn gevoel. Dit heeft een enorme impact op mij, nog los van de emoties die ermee gepaard gaan roept het ook vragen op. Waar sta ik dan nu? Wat wil ik daarmee? Hoe wil ik dan nu invulling geven aan mijn blog? Aan mijn account op FetLife?
Mijn boosheid claimt dat ik niet het beeld ben dat mijn partner zo graag uitdraagt, en misschien heb ik het daarom nu wel nodig om een écht eigen invulling te geven. Niet gekoppeld aan een dynamiek, relatie zowel als spelpartners, maar terug naar de basis. Naar hoe dit blog ooit begon, een veilige plek voor mijzelf waar ik mij vrij kon uiten. Soms denk ik wel eens dat ik teveel rekening gehouden heb, tijdens bloggen, met het feit dat mijn partner meeleest. Want feit is gewoon dat ik hem niet wil kwetsen, echter roept dat nu de vraag op of ik daarmee mijzelf dan niet iets ontneem.
Want ik heb de behoefte tot delen wat in mij leeft, in eerste instantie probeer ik dit te delen met mijn partner maar nu ik steeds vaker op een zwijgende muur stuit wil ik mijzelf daarvan bevrijden. Met bloggen weet ik dat er ook een muur van stilte is, en toch voelt deze momenteel voor mij vrijer.

Dus ik zet een aantal stappen naar achteren en bekijk vanaf daar mijn positie. Ten opzichte van mijn gevoel, ten opzichte van de dynamiek met mijn partner, ten opzichte van mijn bdsm gevoelens. Ik plaats mijzelf ergens anders, op een plek met meer afstand richting mijn partner. Uit liefde voor mijzelf, omdat ik in mijn liefde voor hem ernaar neig mijzelf te blokkeren. Ik wil dat niet, ik wil vrij zicht, hoe pijnlijk of moeilijk het ook is. Ik wil inzichten opdoen, ik wil groeien, ik wil weer op een punt komen dat ik durf te fladderen, dat ik mijn vleugels uit sla. Niet weg van mijn partner, dat is het doel niet. Wel weg van de ketens die me kort houden.

Het generen van Ai art voor mijn blog Sensique Whispers is ook balanceren tussen afstand nemen van mijn gevoelsleven en juist generen vanúit mijn gevoel. Momenteel grijp ik alles aan waarmee ik de connectie met mijzelf in stand kan houden, want ik weet dat wanneer ik die loslaat of kwijt raak dan is de weg terug ongelooflijk zwaar. Een tijd geleden had ik de invulling van mijn blog al ietwat aangepast, meer in lijn met de connectie met mijzelf, minder delend vanuit de relatie dynamiek. Vanavond heb ik daarin nog wat scherpere lijntjes aangebracht, dat heb ik nodig nu. Dat kader geeft mij ruimte om vrij te bewegen.