Meer dan hevig

Deze week heb ik mijzelf een weekje vrij gegeven, even geen of zo min mogelijk mantelzorgtaken, geen werk en alle ruimte voor verjaardag van mijzelf en zoon, ruimte voor een familie etentje en volgend weekend vier ik mijn verjaardag met familie en vrienden.
Misschien speelt het gevoel van even niets moeten mee, vrijdagavond al voelde ik me een stuk meer ontspannen. Er dook zelfs een idee voor een fotoshoot langs en de wens om misschien ook wel samen bdsm te beleven. Dat lijkt vanzelfsprekend maar is het al langere tijd niet meer, dus dit soort momenten zijn parels die ik koester. Het laat me zien dat ik beetje bij beetje weer wat dichter bij mijn kern kan komen, dat de dikke beschermingslaag die eromheen gegroeid was zich af en toe laat doordringen.

Gisteravond hadden we eerst ontspannen samen film gekeken met pizzatje erbij, voor een fotoshoot had ik de energie niet gaf ik aan maar ik wilde wel graag onze connectie samen ervaren. Of te wel…ik daagje Grey een beetje uit door te vragen in welke lingerie hij mij graag zou willen zien, zijn antwoord dat het hem niet uitmaakte was een tikkeltje complex voor me. Soms wil ik gewoon graag een beetje richting van hem horen, gelukkig was de stoere sexy vrouw in me erg aanwezig en die pakte dit direct op. Dus toog ik naar de slaapkamer, en stapte als eerste vrij resoluut naar een opbergkoffer met bdsm speeltjes die zelden door Grey gebruikt worden. Ik pakte er diverse dingen uit, eigenlijk met een gevoel van verbazing mijzelf afvragend of Grey wel wist dat we dit allemaal óók nog hadden, en besloot datgene eruit te halen wat iets met me deed. Deze vorm van ‘regie’ pakken is iets wat ik voorheen vrijwel nooit deed, het botste met de sub in mij. Zij liet alles bij Grey liggen, op een bepaalde manier heb ik mijzelf verlamd met deze vorm van overgave tonen. Althans zo voelt het voor mij nu.
Ik zag ook nog een setje boeien dat we zelden gebruikt hebben, erg praktisch waren ze niet maar ze oogden mooi en dat gaf voor mij de doorslag. Naast wat slagwerk, zowel erg zware paddels als een stugge rijzweep, pakte ik ook twee collars op. Terwijl ik ze in mijn handen woog was het alsof ik gelijkertijd mijn subgevoel woog. Zou ik het aan kunnen? Een tijdje geleden heb ik tijdens een bdsm moment aangegeven dat de collar af moest omdat het een te grote stap voor me was, mijn grenzen zijn verschoven en ik ben bij veel dingen die voorheen vanzelfsprekend waren naar mijn gevoel aan het luisteren. Het is de enige goede manier om een nieuwe weg te vinden samen, met groots respect voor mijn beschadigde gevoel.

De eerste collar in mijn handen voelde goed, ik bespeurde een klein spoortje onrust. Het is een zwart leren collar in een V vorm met een grote O ring.
De andere collar is een ander verhaal, dat is een zware hoge collar die het moeilijk maakt mijn hoofd te bewegen. We hebben deze zelden gebruikt.
Terwijl ik deze collar vast had begon het diep in mij te stormen. Ik legde de collar weg en verschoof de focus op mijn outfit. Ik wilde iets dat weinig te raden overliet, iets dat uitstraalde ‘hier ben ik, speel met mij, neem mij’. Een erg moedige mood die voortkwam uit de stoere vrouw die de sub mee leek te nemen.
Ik koos voor een rode body die eigenlijk de naam body niet mag dragen, het is een complex geheel van rode lijntjes stof, het kostte me 20 minuten om hem uit de knoop te halen en in de goede vorm te krijgen. Een zwarte kanten slip, net wat meet dan een string, met rode linten waarmee ik in het verleden Grey op een dwaalspoor wist te brengen omdat hij dacht dat hij met één beweging de slip los kon maken en een paar zwarte kousen met rode kanten rand maakten het geheel af. Ik bekeek mijzelf in de spiegel, er was nog iets nodig. Dit was iets té uitnodigend, teveel slet en daar voelde ik me ongemakkelijk bij. Ik koos uiteindelijk voor een opengewerkt zwart jurkje dat niet op mijn lengte gemaakt is en dus op mijn billen eindigde. Een simpel zwart vest erbij om te voorkomen dat mijn huid te snel zou afkoelen, paar pumps erbij en het voelde goed. Wist ik zeker dat ik dit ging doen vroeg ik mijzelf af terwijl ik nogmaals in de spiegel keek. Ik keek naar de speeltjes en collar die ik had klaargelegd, de collar in v vorm had ik omgedaan, evenals de boeienset. Het was een uitnodigend verhaal dat mijn outfit vertelde, ik stelde mezelf nogmaals de vraag of ik dit aandurfde, of eigenlijk meer of ik dacht dit mentaal en emotioneel aan te kunnen?
Het is een bijzonder iets om mee te maken, het soort innerlijke dialoog dat plaats vindt. Waar de sub in mij ook in werd meegenomen, waar de slet en masochist het voortouw namen. Een bijzonder samensmelten van de verschillende delen in mij.

De brede collar bleef bij de speeltjes liggen, ik ging naar beneden en nadat ik Grey mij had laten bewonderen vertelde ik dat ik boven wat speeltjes klaar had gelegd, inclusief de zware collar. En dat ik het aan hem overliet wat hij zou gebruiken.

Het werd een intens en hevige avond, het meest heftig voor mij was het moment dat de brede collar werd omgedaan. Zelfs nu ik dit schrijf voel ik mij overweldigd door emoties en stromen de tranen over mijn wangen. Het was alsof alle pijn van de sub, die diep in mijn binnenste ligt opgeslagen, naar buiten kwam en als een deken om mij heen hing. Ik heb de pijn verwelkomd, ik heb deze er laten zijn. Zonder in paniek te raken, zonder mij te willen verstoppen, meer kwetsbaar dan dit kon ik niet zijn. Ik keek Grey aan terwijl de tranen over mijn wangen stroomden, ik weet dat Grey nooit in staat zal zijn om te begrijpen hoe hevig deze pijn is, hoe intens en hevig dit moment was. Dat is ook niet relevant, ik heb het getoond. De sub heeft zich getoond met en in al haar pijn en dat is zo’n ongelooflijk grote stap. Het is verwarrend, het is mooi, het is diep, het is kwetsbaar en krachtig tegelijkertijd.

Ik moet het allemaal nog processen, het is veel, het is hevig. Misschien zal ik hierna weer even in mijzelf keren. Het mag, alles mag. Als het maar met kleine stapjes wordt gedaan, met ruimte voor mijn tempo.