Verdwenen dynamiek

Wanneer dynamiek verandert, of stagneert, dan heeft dat impact. Ik realiseerde mij dit vanavond ondanks het feit dat ik al langer bezig ben met het besef dat de dynamiek tussen Grey en mij is veranderd. Soms is het alsof iets net wat helderder binnenkomt, vanavond was zo’n moment.

Als ik kijk naar de dynamiek die er was dan zie ik heel duidelijk dat het een draaiend geheel was met diverse radarwieltjes. Sommige wieltjes zijn uitgevallen, of beschadigd. Logisch dat het geheel dan niet meer draait. Het volledige geheel moet uit elkaar gehaald worden, opnieuw opgebouwd en hopelijk gaat het dan weer draaien.
Om het minder abstract te maken, één van de dingen die zijn weggevallen en een sterke impact op mij hebben is het missen van de gezichtsuitdrukking bij mijn partner. Ook zijn oog opslag is anders, de Dominante felle blik die mij een warm en week gevoel van binnen gaf zie ik bijna nooit meer. Ik heb nog steeds moeite om te kijken naar foto’s van ‘ervoor’, toen die blik er wel was, toen de gezichtsuitdrukkingen er nog wel waren. Afgelopen weekend op een verjaardag reageerde iemand goedmoedig door te stellen dat Grey nu een geweldig goede pokerface heeft. Misschien kan dat voor sommige subs prettig zijn maar ik haalerg veel informatie, gevoel en beleving uit een gezichtsuitdrukking en als dat weg valt is er een enorme leegte. Een echoloze ruimte die niets teruggeeft.

Een ander ding is zijn verminderde initiatief, zeker nu ik me nog steeds verlamd voel is dat een enorm obstakel voor mij, ik kan niet voor hem praten.
In de communicatie is ook iets veranderd, ik kan dit minder goed in kaart brengen. Het kan zijn veranderd omdat we beiden worstelen met gevoelens omtrent gemis en verandering in de bdsm relatie. Het kan ook veranderd zijn omdat in Grey zijn manier van communiceren iets is veranderd.

In dit alles moet ik een weg in zien te vinden, daar wíl ik een weg in proberen te vinden want ik wil nog steeds bdsm alleen maar beleven met Grey. Maar wel op een manier die goed voelt, en verdrietig genoeg komen die momenten maar sporadisch voor. Dat versterkt mijn gevoel van eenzaamheid en het versterkt ook alles dat gekoppeld is aan mijn rouwproces. Ik rouw om de man en Dom die ik mis, die er was maar nu niet meer en ik kan amper praten met anderen over dit proces. De goedbedoelde adviezen om bdsm met een ander proberen op te bouwen daar kan ik helemaal niets mee. De soms botte reacties dat ik me eroverheen moet zetten omdat Grey hier ook niets aan kan doen, daar kan ik nog minder mee.
Dus voel ik me ook eenzaam in dit proces, dat proces van rouwen, loslaten maar ook zoeken naar nieuwe wegen.