Uit de archieven. Mijn overgave tonen tijdens een fotoshoot, waarbij de Dom en man aan wie ik mijn gift van overgave geef de camera bedient, is nooit oppervlakkig poseren. Eenmaal in de poses waarvan ik weet dat hij me er graag in ziet voel ik mij volledig opgaan in mijn overgave. Het is niet slechts uiterlijk vertoon, het is een diep gevoel. Nu we in een veranderende dynamiek zijn beland kijk ik anders naar deze foto’s, ik herinner me nog altijd het gevoel tijdens het poseren. Dat is een mooie herinnering die ik koester, maar ik voel ook een spoor van verdriet om wat ik lijk te zijn verloren. De muren die ik heb opgetrokken zijn immens hoog.
Plaats reactie