De mist lijkt af en toe een klein beetje weg te trekken op de nieuwe weg die we zijn ingeslagen. Soms bespeur ik een klein zonnestraaltje die haar licht laat schijnen op andere inzichten. Onze gesprekken worden minder gestuurd door de pijn die we beiden ervaren. Het blijft ingewikkeld om te praten vanuit het besef dat in mijn gevoel we in een doodlopende straat waren beland en ik omwille van mijzelf daar een grens moest trekken, en bij jou een compleet ander gevoel leefde en de straat voor jou niet doodlopend was.
En ondanks dit lukte het ons afgelopen weekend om tijdens een lange wandeling te praten. Nog steeds kan ik niet benoemen wat het is dat ik mis in onze dynamiek waardoor ik het niet ervaar als een D’s. Het mijzelf losmaken uit die specifieke dynamiek heeft in zekere zin wel een gevoel van bevrijding opgeleverd. Het is nog moeilijk voor me dat uit te spreken omdat er ook verdriet is. Het lijkt soms of ik met uitspreken dat ik me bevrijd voel ik het verdriet en de rouw van de sub verloochen. En toch zie ik ook een stuk bevrijding bij haar. Er was een stuk conditionering gegroeid die mij ketende. Terugkijkend kan ik alleen maar concluderen dat ik zelf verantwoordelijk ben geweest voor die conditionering, ik heb zelf geprobeerd een weg te zoeken met mijn onderdanigheid. Ik heb ingevuld waarvan ik dacht dat ik jou als Dom zou behagen en ik heb niet gezien hoe ik mijzelf daarmee kaderde. Er miste ruimte om te groeien, ik ging spaak lopen op de patronen van inhoudsloze herhaling.
Soms kan ik met een spoortje jaloers gevoel kijken naar stellen die baat hebben bij regels en procedures. Waarom kan dat voor mij niet werken? Ik weet het antwoord wel, ook dan ontstaat er conditionering die mij laat vervagen, alles dat authentiek is aan mij gaat in tijd dan verdwijnen. Ik heb daar ooit gestaan, ik kan terugkijkend herkennen wat er aan vooraf gaat en ik kan nu ook inzien dat ik bezig was daar weer te belanden.
Wat ik nodig heb is plezier, elkaar behagen, me vrij en blij voelen en dat gevoel daar raakte ik steeds verder van verwijderd in het jou als Dom willen behagen vanuit mijn overgave.
Plaats reactie