Overpeinzingen

Onlangs keken wij een serie waar conditionering als rode draad aanwezig was. Het raakte mij, het had zoveel raakvlakken met wat ik in mijn verleden heb meegemaakt, waar ik geregeld over lees en waar ik als coach af en toe begeleiding in bied.

Het maakt dat ik me ga afvragen of diegenen die binnen bdsm dynamiek met conditionering bezig zijn zich wel écht bewust zijn van de impact zowel als de gevolgen op lange termijn. Regels binnen een D’s lijken mooi, worden vaak in de manier waarop erover gesproken wordt geromantiseerd, overgeromantiseerd zelfs.
Zelden lees ik iets over de gesprekken die voorafgaan aan invoeren van permanente gedragsregels. Waarmee ik niet stel dat ze er niet zijn. Ik denk dat er veel meer aandacht aan mag worden gegeven, aan het feit dat regels leiden tot conditionering en zodra een relatie eindigt of een partner wegvalt is de conditionering een beperking geworden die iemand belemmert om een vrij leven te bewegen. Dat klinkt misschien zwaar en negatief, maar ik wil het bewust laten indalen bij de lezer.

Als je bezig gaat met regels binnen een D’s verdiep je dan in de impact, in de lange termijn gevolgen, in wat te doen wanneer de relatie ineens eindigt. Maak samen een plan, een vangnet voor wanneer die situatie zich voordoet. Regels worden vaak geleidelijk ingevoerd, er is tijd en ruimte om er een weg in te vinden, om ze te integreren in het dagelijks leven. Bij een abrupt eindigen van de relatie is er geen geleidelijk afbouwen van de regels, dan moet de onderdanige zich zelf zien los te maken uit de conditionering die gegroeid is.

Even ter vergelijk, wanneer iemand jarenlang geleefd heeft in een situatie met misbruik/narcisme/geweld/gebruik dan is die persoon geconditioneerd door de onuitgesproken regels die de relatie kenmerken. Er kan zelfs hulp nodig zijn van een professional om zich los te maken uit de ontstane conditionering. Het proces van loskomen/losmaken uit de conditionering is een proces van maanden tot jaren.

Hoe naïef om dan binnen bdsm deze nazorg weg te zetten of te ontkennen (dat is wat ik heel vaak zie gebeuren).
En dan heb ik het nog niet eens over conditioneringen die zijn ontstaan zonder wederzijds overleg en instemming. Over beginnende subs die alles ophangen aan de Dom waaraan zij hun hart menen te hebben verloren en voor wie zij bereid zijn heel ver te gaan, zonder in te zien dat de Dom in kwestie geen idee heeft waar hij of zij mee bezig is. Om nog maar te zwijgen over de mensen die hun sub gedragsregels en protocollen opleggen zonder ook maar enig besef en inzicht te hebben omtrent conditionering en de eventuele schade die het kan veroorzaken.

Mooie serie was het, echt zonder twijfel het heeft me vanaf het begin weten te boeien vooral op psychologisch gebied. Maar het heeft ook tot al deze overpeinzingen geleid, én de oude wond van mijn eigen conditioneringen even aangeraakt. Dat laatste vind ik niet erg, het is af en toe goed om te zien waar ik vandaan kom. Dat ik me (volledig op eigen kracht) los heb weten te weken uit de greep van een narcistische ex, vervolgens nog een paar keer flink op mijn snufferd ging en in nieuwe (bdsm) relaties niet herkende dat het opnieuw gebeurde en ik vervolgens het ook nog eens meemaakte met een verslaafd kind. De serie heeft me dus veel gegeven, en ik wilde mijn overpeinzingen graag met jullie delen. Niet ter discussie maar als inzicht om zelf iets mee te doen of gewoon naast je neer te leggen. Voor wie wil weten om welke serie het gaat ‘Liebes Kind‘ op NetFlix.