Dit was zonder twijfel een weekend die de archieven in mag als veel, hevig en met ups en downs.
De laatste keren dat we beiden de behoefte voelden om samen de diepte van bdsm in te duiken lukte het niet de connectie te vinden. Moeheid, leven van alledag, een te druk hoofd, het zijn allemaal aspecten die van invloed zijn en waar we niet altijd de juiste weg in kunnen vinden.
Afgelopen vrijdag gaf Grey heel lief en goed bedoeld aan dat hij zaterdagavond graag de connectie met mij aan wilde gaan, waarom niet vrijdag vroeg ik. Omdat je dan vaak moe bent en je rug opspeelt na het zware werk van die dag. Daar had hij zeker een punt en ik vind het juist heel prettig om een partner te hebben die dat weet en er rekening mee houdt, maar ik voelde ook die verlangens in mij en de impact van het elkaar niet hebben kunnen vinden vorig weekend.
Dus vroeg ik voorzichtig ‘en als ik eigenlijk wel vanavond zou willen?’
Als ik beloofde goed op mij zelf te letten dan natuurlijk graag, was zijn antwoord.
Dus vrijdagavond doken we een diepte in, hevig, intens en heerlijk.
Ik lag op de grond, mijn benen en armen gespreid en vast. Het voelde goed, ik had op geen enkel moment het gevoel dat het niet goed ging. Er werd rekening gehouden met mijn schouderblessure dus mijn rechter arm zat niet te strak, er werd rekening gehouden met de artrose in mijn linkerduim die opspeelde, er werd rekening gehouden met mijn rug.
Ineens merkte ik tranen over mijn gezicht, dat was bijna surrealistisch. Ik had niet gemerkt dat ik was gaan huilen, waarom was ik gaan huilen? Ik kreeg het ineens vreselijk koud, echt ijzig koud en het enige dat ik op dat moment kon aangeven was dat ik het zo ontzettend koud had. Toen ik dat zei kwam er een korte huilbui, die ook zo vreemd aanvoelde.
Grey maakte me los, hielp me naar de bank, dekentje over me heen. Ik wilde warm worden en slapen, nadat we even zo tegen elkaar aan gelegen hadden vroeg ik of hij me naar bed wilde brengen en daar viel ik bibberend van de kou (beneden was het 26 graden en op zolder zal het ongetwijfeld nóg warmer zijn geweest) in slaap.
Een uur later werd ik abrupt wakker, ik had het warm…en koud, en wilde slapen. Ik wilde de vergetelheid in. Ik viel weer in slaap.
Zaterdagochtend, wakker gemaakt worden met koffie op bed. We hadden voor die dag gepland om een middagje met camera op pad te gaan. Eerst rustig wakker worden, teuten, koffie drinken, ontbijten. Ik ging de bloemetjes buiten water geven, mijn zomer-zen-momentje.
Ik voelde tranen, alweer? Wat raar, waarom nou? Ik duwde het verdriet weg. Eenmaal binnen lukte dat niet meer. Toen Grey later beneden kwam zei ik heel abrupt ‘het gaat niet goed met me, er is innerlijk iets aan de hand’.
Of ik enig idee had wat er was vroeg hij, en ik hoorde mijzelf zeggen:
‘Ja, alle verkrachtingen spelen op’
Die kwam binnen, bij ons beiden. Het is niet iets waar we over hoeven te praten, het zijn wonden die soms geraakt worden. En ineens werd het me duidelijk, de houding, het vast liggen, het machteloos zijn, de kou van op de grond liggen (ook al lag ik op een dekbed ik heb een lichaam dat heel moeilijk met temperatuursverschillen om kan gaan). Dat alles had een deur opengezet, de deur naar de trauma’s die ik wel verwerkt heb maar waarvan de wonden nooit volledig zullen verdwijnen.
Het was goed, we wisten het nu. Het verklaarde veel, ook de kou, de tranen, het minimale communiceren wat ik in dat moment kon opbrengen. We gingen op pad, mooie toeristische weggetjes in het bijzonder mooie Brabantse landschap. Het dorpje viel tegen maar de terugreis was ook weer mooi en ineens kreeg ik een enorme hoofdpijn. Bijna tegen migraine aan, dus thuis iets gegeten en in bed gekropen. Gelukkig na twee uurtjes slapen was de hoofdpijn verdwenen. Het was buiten aangenaam, het eten was lekker, de sfeer in de tuin was prettig. Ik voelde me tot rust komen.
In de avond mocht het meisje in mij even bij haar meneer zijn, een heerlijke lange spanking viel haar ten deel en daarna sloeg de tomeloze geilheid toe en hebben we nog lange tijd op een veel te warme zolder van elkaar, onze lichamen, de tomeloze geilheid en onze connectie genoten om daarna uitgeblust in slaap te vallen. Waarna ik midden in de nacht naar een andere, koelere kamer, ben verhuisd omdat ik het echt te warm had.
Vanmorgen hoorde ik de geluiden van de koffie die gemaakt werd, loom rekte ik mij uit en toog naar de zolderkamer om daar samen koffie te drinken. Daarna gingen we beiden even op onze manier sporten tot ik een bericht van dochterlief zag binnenkomen of ze zo even langs mochten komen. Natuurlijk mocht dat, vervolgens belandden we in de maalstroom van gezinsleven. Eerst dochter en schoonzoon op bezoek, toen zoon uit Eindhoven halen en in de file staan omdat ik niet door had dat Groots met een zachte G vanavond was. Met zijn drietjes aan de bbq, daarna gingen de mannen F1 kijken, toen weer zoon terug naar Eindhoven brengen en nu eindelijk de rust om het weekend nog eens goed op me in te laten werken.
Wat een bijzonder weekend. Dankjewel lieve Grey Spanker.
Plaats reactie