Mistroostig

We bewegen zonder te raken, we grijpen in het luchtledige, de verbinding blijft uit.Mijn eigen beweging stagneert in de stilte, ik zie hoe je reikt, ik voel dat je me vasthoudt, ik zie je blik, ik zie de Dom en Sadist en hun smachtend verlangen.Vluchtig vervluchtend de gebaren. Alsof ze oplossen in het alles dat... Lees verder →

De bal bleef liggen

Zomaar ineens werd ik aangenaam verrast door een leuk bericht in mijn inbox, mijn 'leuke set benen' hadden de interesse gewekt van de persoon in kwestie en deze wilde daar wel meer van zien. Omdat ik altijd open sta voor prettig vriendschappelijk contact stuurde ik een mailtje terug en zo ontstond al snel een gesprek.... Lees verder →

Uiten zonder af te zwakken

Een onzichtbare moker heeft me geraakt, ik wist eigenlijk wel dat deze er aan zat te komen, maar nu het een feit is en ik me door deze enorme moe(deloos)heid heen aan het worstelen ben is het behoorlijk pittig. Ik pas alle clichés toe, goed voor mijzelf zorgen, niets 'moeten', het van moment tot moment... Lees verder →

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑