Met zachte pastel tinten kleur ik de lichte scharkeringen die het donker markeren, ik teken de nacht. Streep voor streep maak ik haar patronen zichtbaar. Smachtend naar de ketens van ons delen, waar de adem van donkerte zich vermengd met mijn zuchten en kreetjes. In de stilte van de nacht kleur ik de leegte in,... Lees verder →
De diepte daalt
De diepte daaltOvergave zinkt dieper en dieperIk voel haar verankeren in mij. Alles geef ik jeAlles in mijAlles van mijMij... Geef ik je. In een moment van rust ervaar ik overgave op zijn puurst.Mijn lichaam moe van de teisteringen en orgasme, mijn hoofd leeg en vol. Vol van de diepe connectie, volledig gefocused op jou.... Lees verder →
De loomheid van de ochtend
De loomheid van de ochtend spiegelt de loomheid van mijn lichaam. Met het schemerlicht welke door de gordijnen breekt, breken ook de herinneringen door aan vannacht. Een tamelijk onbekend gebied werd door ons betreden. Pijn omarmen zonder de masochiste in mij, mijn lichaam werpt een barriere op, ik herken haar direct. Dit is geen fysiek... Lees verder →
Gestagneerde beweging
Hoog vliegen en tot stilstand komen binnen 24 uur. In de dynamiek van onze D's komt het voor. Van intens diep gaan tot haperend in de eerste laag blokkeren. Vaak is het mijn gevoeligheid die als eerste een signaal opvangt, of het nu om mijn innerlijke gevoelswereld gaat of die van Grey. Mijn antenne is... Lees verder →
Draadjes ontward
In gedachten keer ik terug. Terug naar het moment van enkele dagen geleden, het moment van intense overgave en mijn spontane duel met de sadist in jou. Wat is het toch dat ik op ongelukkige momenten iets eruit flap. Zoals wanneer de felle warmte van de striem die de cane achterliet nog niet is weggeebt... Lees verder →
